Veertiger. Werkend wezen. Partner van de Bevelvoerder. Samen de ouders van onze 3 Daltons.
Battled borstkanker in 2012 en liep mijn eerste marathon 1 maand na de operatie, 1 dag voor de bestralingen: I ran for life!
Tijdens het hardlopen aangereden op een zebrapad in 2013. Klaar voor mijn nieuwe gevecht om weer te worden wie ik was. Klaar om weer te leren lopen. En wellicht weer te leren hardlopen.
De Repel met haar vier Daltons.
Hardlopen – schrijven – loggen – poezels – hondje – moeder pur sang – hoge hakken – fietsen – fotograferen – Apple – tikkie onzeker – tikkie hooghartig
Tenzij anders aangegeven, zijn alle woorden en foto’s van mijn hand. Van toepassing zijn de termen “niet jatten” en “niet schelden”.
Aangenaam.
Hai Wendy,
Dit ziet er allemaal wel heel stoer uit!
Succes!!
DNA
Wat een leuke blog heb je! (nouja, de inhoud is voor jouzelf soms minder leuk… maar je schrijfstijl is erg prettig!)
Ik sluit me aan bij Toaske maar dan wel als statement, aangenaam!
Je bent #50tintenRepel en je bent op weg terug X
Wederom aangenaam.
Wat een leuk mens lijkt me dit… Ik ga je volgen!
xxx