Salomo

Je kan onmogelijk elke dag stil staan bij je eigen geluk.
Je kan (mag!) ook niet bij elk verdriet (groot of klein) relativerend kijken naar grotere verdrieten dan het jouwe. Zo werkt het niet.
Soms echter, wordt je met je neus gedrukt op feiten.

Spelmaker: “Mam, R. moest vandaag huilend afscheid nemen”
Deze ontaarde moeder weet weer van niks en haar hoofd verandert in een groot vraagteken.
Spelmaker: “Hij is al eens blijven zitten en nu gaat het ook niet en hij moet naar een speciale school.”
Ik: “….”
De brok in mijn keel was groot.
Spelmaker: “Hij hoorde vandaag dat hij weg moet en hij moest huilen in de klas.”

Mensen, moeder worden heeft een heel groot nadeel:
Als je moeder wordt, word je stiekem een beetje moeder van alle kindjes. Dat is heel gek. Leed van andere kindjes wordt ook een beetje jouw leed.
Ik moest dus ook een beetje (boel!) huilen voor R. Hemel….dan ben je 9/10, keihard pre-puberend en dan moet je weg. En op zijn leeftijd weet hij dondersgoed waarom hij weg moet en dat de rest dat ook weet. En huilen in de klas? Dat is op hun leeftijd shear hell! Tot op deze seconde heb ik een *pling* van pijn in mijn buik als ik aan R. denk.

Spelmaker ondertussen, komt alleen maar met 10’en thuis.
Rekenen, topo, whatever…alleen maar 10’en.
Ik ben niet verbaasd: hij leerde zichzelf in groep 2 (1?) rekenen met negatieve getallen. Hij had zelf verzonnen dat ze bestonden.
Ik weet dat Spelmaker een typische VWO-klant gaat worden.
Ik ben niet verbaasd, maar na incidentje R. ben ik met mijn neus op de feiten gedrukt.
****ik mag van geluk spreken***

Wijzemans is een ander verhaal
Een “zorgenpostje”.
Zo slim dat dat een probleem is.
Maar school snapt hem.
De juf zei (mijn samenvatting van ons gesprek):
“Hij kan alles al, en (maar) hij kan alleen maar buiten de lijnen denken.
Hij is al klaar met alles. Dat is prachtig.
Dit jaar gaan we hem leren dat hij af en toe verplicht ook binnen de lijnen moet kunnen functioneren, als dat van hem gevraagd wordt.”
Want zo werkt de wereld en die wereld moet hij snappen.
****ik mag van geluk spreken***

De school doet het niet altijd okay met onze kinderen #ikrukhaarhoofderaf, maar Spelmaker redt het wel (“ma-ham!”) en bij Wijzemans doen ze het goed naar hem. Ik heb hem nog nooit zo zien stuiteren als dit jaar. Draakje functioneert ook als een tierelier op school.

* Kindje 23 maanden van collega is bijna een jaar dood.
* Liefste vriend kan geen kinderen krijgen.
* Ik heb drie miskramen gehad.
Wie durft Salomo te zijn?

Je kan niet elke dag leed op een weegschaaltje leggen.
En zeggen wat erger is.
zo werkt het niet.

Je kan wel, heel verstandig, dingen koesteren.
Dat zou Salomo hebben gedaan.

Advertenties

19 thoughts on “Salomo

  1. Ik koester me helemaal suf. Zeker als het om de kinderen gaat. En het is heel goed om je daar af en toe bewust van te zijn.
    En wat fijn dat het zo goed gaat met de Daltons! (En ai… Stukje schuine tekst over Wijzemans is hoegenaamd letterlijk in een gesprek over mijn kind uitgesproken. Het gaat goed met hem. Ik mag van geluk spreken!)

  2. Soms is het leven niet eerlijk…
    Koesteren wat je hebt, en niet kijken wat je niet hebt.
    Het kan altijd erger, rotter, vervelender…
    Tevreden zijn met wat je hebt, maar misschien nog belangrijker:
    Geniet van wat je hebt, dan ben je een rijk mens..!

    Liefs,

    Ps. geen rood-wiite stippen geval gezien dit jaar, komt door de natte zomer volgens een geiten-wollen-sokken-boertje-in overal-en-op-klompen.
    De regen heeft de sporren weggevaagd.
    Het is maar dat je het weet ‘-)
    Volgende keer kom je langs of we gaan samen, deal?!?!

    Fijn weekend

  3. Ja, als je kinderen krijgt, ben je stiekem de moeder van alle kinderen….. Misschien knapt R. wel heel erg op op het speciaal onderwijs. Ik heb dat eerder zien gebeuren… Het afscheid nu is erg hard, maar hij weet nog niet wat het gaat worden.
    Wat voor kinderen je ook hebt, de kunst is om blij te zijn met wie en hoe ze zijn. Dat gaat ook met een gehandicapt kind, dat gaat ook met een hoogbegaafd, andersbegaafd, normaalegaafd, ziek enz kind. Het is heerlijk als je in je handjes kan knijpen en als je het kind met zijn/haar karakter langzaam vorm ziet krijgen als volwassene………..

  4. Ja, mooi hoor wat je hier zegt. Je kunt inderdaad niet altijd alles op een weegschaaltje leggen en wegen wat meer of minder ‘waard’ is, wel om te koesteren wat je hebt en om met anderen mee te leven, als moeder van alle kindjes.

    De wereld begint een stukje mooier vandaag met dit logje en dit inlevingsvermogen. Dankjewel!

  5. Dat heb je weer mooi gezegd Repel. En in gedachten geef ik dat kereltje en z’n moeder die naar een andere school moeten maar even een hele dikke knuffel!

  6. Als er íets is wat ik geleerd heb afgelopen jaar, is dat het één niet erger is dan het ander. Of minder erg.
    En inderdaad.. koester wat je hebt en wat wél goed is en goed gaat.
    En gelukkig kun je dat geluk ook vaak een handje helpen, maar soms moet je alles aan het lot overlaten.
    Pff.
    Pittige stof voor de zaterdagmiddag terwijl het zonnetje heerlijk schijnt en er even geen zorgen lijken te zijn bij ons..

  7. Er gebeuren een hoop nare dingen in de wereld en om je heen… gelukkig ben jij ook niet iemand die daardoor de zonnige dingen niet meer kan zien. En wat klinkt dat mooi, wat de juf zegt over je Wijze – al zijn het jouw woorden, ze snapt het toch blijkbaar wel!

  8. Het gekke van alles is dat we de dalen nodig hebben om de bergen te kunnen zien. Alleen vraag ik me soms weleens waarom het ene dal toch dieper lijkt te gaan dan de dalen bij anderen… Heb jij dat niet?? (en dan vallen mijn dalen inderdaad nog wel mee en tel ik dus weer mijn zegeningen… 😉 Hihihihi)

  9. Koesteren, zegeningen tellen, het is zo belangrijk.
    Relativeren met ‘het kan altijd erger’, het zit er bij mij heel erg ingebakken. En ook dat tel ik als een zegening.

  10. Mooi geschreven, meid. Natuurlijk is het heel verdrietig als een kindje van school moet, maar ik zie op school ook de andere kant; kinderen worden weer blij op een school die bij hun past, ze lachen weer en hebben weer plezier want ze zijn niet meer die uitzondering. Probeer het zo te zien!
    Natuurlijk weet jij dat ook, maar toch..

  11. En nou heb je mij een beetje (boel) aan het huilen.
    Maar da’s niet erg.

    Hoe mooi dat de juf van W daar op die manier aandacht voor heeft, het met de wereld leren omgaan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s