Faalangst is een dubbele valkuil

Ik zat op een middelbare school met HAVO, Atheneum en Gymnasium.
Mijn maffe analyses van de wereld werden toen (nog) niet echt op prijs gesteld, maar de regel die ik toen al destilleerde uit mijn analyse gaat op “mijn leeftijd” (oma spreekt) eigenlijk nog steeds op voor de wereld waarin ik leef:

Categorie 1:
De mensen van de HAVO waren de populaire mensen, de leuke en hippe mensen.
De mensen die altijd volgens de laatste überhippe (dure) mode liepen.
De mensen waar je heel graag bij wilde horen.
De lui die naar “the places to be” gingen.
Uberhaupt al wisten wat “the places to be” waren.
De nachtmerrie voor diegenen die er graag bij wilden horen.
Categorie 2:
De lui van het Atheneum waren de studiebollen met brilletjes.
Die er net niet bijhoorden.
Broeken net te kort, of net van het vorige seizoen, mode technisch gezien.
Of wel van het seizoen, maar dan net fout.
Heel veel huiswerk maakten met uittrekseltjes en zo, en toch altijd bang voor een onvoldoende en dan een 9 halen.
De nachtmerrie voor diegenen die het niet dreigden te redden.
Categorie 3:
De Gymnasten waren zo slim dat het bollebozen waren.
Gasten met hanekammen, alternativo’s.
Officieel maf.
Niks doen, joints roken en zonder studeren een 9 halen.
Zo ontzettend niet populair zijn dat de hele school tegen je opkijkt, zo cool.
Je hebt het gewoon niet nodig.
Niemands nachtmerrie: ze zijn er gewoon
Categorie 4:
En dan waren er bepaalde lui van het Atheneum die omgang hadden met de gymnasten. En dat waren beta’s.
Het verschil tussen Gymnasium en Atheneum is namelijk alleen maar Grieks en Latijn: talen.
De nachtmerrie van diegenen die het waren.

Deze beta (ondergetekende) deed Atheneum. Ik was een categorie 3 met faalangst. Ik was een categorie 4.
Toen ik eenmaal Duits en Frans en Aardrijkskunde kon laten vallen heb ik nooit meer lager dan een *ik weet het niet meer exact, maar het moet hoger dan 7 geweest zijn* gehaald.
Maar elke keer weer was ik bang voor een proefwerk, overhoring of schriftelijk.
Ik stond bekend als dat meisje dat ging huilen en dan gewoon een 8 of whatever haalde.
Maar ik was er oprecht, elke keer weer van overtuigd dat ik het niet kon.

Feit is dat ik, sinds ik Duits, Frans en Aardrijkskunde heb laten vallen toen ik 16 was, nooit meer een onvoldoende heb gehaald.
Nooit meer gezakt ben voor iets.
Niet voor een examen, niet voor een tentamen op de uni, nooit meer, voor niets.

Nu ja, ik ben wel gezakt voor mijn rijexamen een keer.
En ik ben gezakt voor vriendjes.
*kuch*
Maar da’s anders…

Donderdag deed ik examen voor een cursus en het ging om een accreditatie.
Er werd mij *als geruststelling* verteld dat niemand in mijn organisatie ooit was gezakt voor het examen.
Moet je mij net vertellen.
En ik weet niet zo goed wat zakken is.

Ik wist heel zeker dat ik de eerste schlemiel ging wezen die ging zakken in de historie der dingen.

Ik slaagde en men heeft weer een hekel aan mij…want ik slaagde met een goede score.

Advertenties

25 thoughts on “Faalangst is een dubbele valkuil

  1. DAt ze een hekel aan je hebben zit vast tussen je oren. Ik ben in ieder geval heel trots op je;-). Ik hou van meiden zoals jij . Je lijkt op mijn dochter … Gezin ,werk en van alles erbij. Een vrouw van deze tijd ben je niks mis mee wie zou daar nou een hekel aan hebben.
    Kus van mij.
    Stoere griet.

  2. Geinig die indeling en ja ik kan me er wel in vinden. Ik heb Havo gedaan (en geen punt meer gescoord dan nodig toen). Volgens veel leerkrachten waren havisten vooral luie VWO ers (ik ben 41 maar bij ons op school had je Havo, VWO en Gymnasium (kortweg Gym door ons genoemd). Ik was trouwens noch hip noch modebewust. Wel veel vriendinnen en heel gezellig. Had ook veel vrienden op het VWO na de werkweek in het 4e jaar.
    Ik was best onzeker maar bij mij kwam er dan achteraf geen 8 of 9. Ik deed maar weinig en wist totaal niet wat ik wilde worden.
    Nu ik ouder ben heb ik best mijn weg gevonden en naast het werk ook opleidingen gedaan. Daar bleek dat ik best wat in mijn mars had en ik goede punten haalde. Sinds enkele jaren ben ik lang zo onzeker niet meer. En als ik het voel opkomen dan spreek ik mezelf even streng toe en dan is het gedaan.
    Ik ken genoeg mensen die altijd zo bang zijn om te zakken en dan met geweldige cijfers slagen. Mijn tante belde destijds in haar vakantie elke dag 3 keer naar mijn oma om te checken of de uitslag van haar SPD al binnen was want ze had haar boeken meegenomen om te leren want ze wist zeker dat ze gezakt was. Uiteindelijk kwam de post en had ze geen punten lager dan een 8. Maar een hekel hebben ? Welnee verwondering wellicht. En tenslotte gaat het erom in het leven dat je slaagd of je geslaagd voelt in de school die het leven heet. En daarbij kun je gelukkig iedere keer weer opnieuw beginnen en in de herkansing.

  3. Gefeliciteerd meissie, maar zenuwen voor elk examen heb ik ook altijd gehad. Ook onnodig zelfs voor mijn rijexamen ben ik in één keer geslaagd. Maar ja faalangst blijft gewoon aan je kleven vrees ik. Hoe uitgebalanceerd je verder ook bent.

    Ik ben nog van een vroege lichting, toen had je een Lyceum waar dan MMS , HBS en ja ook Gymnasium bij hoorde.
    Maar wij allen werden als Lyceumleerling gezien en volgens onze conrector (ik heb nog wel eens nachtmerries over die man) hield dat in, dat we ons als voorbeeld op moesten stellen. Ik hoor nog zijn stem : “Dat doet een lyceumleerling niet! ” (een boterham buiten opeten, bij de friteskraam een zakje friet halen, op de stoep zitten kletsen met je rok/broek omhooggetrokken om je benen te laten bruinen enz. enz. ) je moest oppassen om bij dat soort zaken niet betrapt te worden. Zo wel, dan hing je een strafmiddag boven je hoofd, waarin je het huishoudelijk regelement over moest pennen.

  4. Gefeliciteerd hoor, wéér geslaagd!
    Maar uuuh….. ik zie hier wel een gevalletje van therapie opduiken.
    Ik weet nog wel een goeie, en jij krijgt korting…! 😉

    Fijn weekend met het hondje!

  5. Van harte meid, super gedaan en dat laatste herken ik wel haha…”als de hele wereld slaagt, zal ik wel degene zijn die zakt” (had dat gevoel zelfs bij m’n BHV…..). Geniet van vandaag, misschien net een beetje extra :-))

  6. Gefeliciteerd! Jouw indeling is wel herkenbaar voor mij 🙂 maar faalangst bij toetsen enz ken ik niet.
    Ik herken wel mijn dochter in jouw verhaal. Voor haar is het dan zo ongeveer het ergste dat haar klasgenoten bijna niet meer willen geloven dat ze écht steeds zo onzeker is of ze het wel gaat redden.

  7. Gefeliciteerd!
    Het twijfelen houd je ook wel scherp, of zeg ik nu iets stoms?
    Aard van het beestje en laat dit beestje nou net een lief super’wijf’ zijn waar ik geen hekel aan kan krijgen?!

  8. Been there, done that….. Dan zeggen ze nog dat je jeugd zo gelukkig is! Nu is het leven veel leuker. Al die onzekerheid, of je er wel bij hoort, of je er wel bij WIL horen, of je het kan of niet, of de jongens je leuk vinden of niet enz. . Ik zat niet in categorie vier hoor, maar ik was een MMS-je dat in categorie 3 zat…. niet in te delen dus. Ik maakte er een sport van om NOOIT mijn huiswerk te doen en dan een goed cijfer te halen…… Dat is nl. de ultieme faalangst. Als je dan een onvoldoende haalt, kun je zeggen dat je een voldoende had kunnen halen als je wel geleerd had. In onze tijd bestonden de joints nog niet en dat is maar goed ook, want ik was bijna zeker joints gaan roken. De ultieme opstandigheid was om te roken en dat ben ik dan ook gaan doen……
    Ik heb er trouwens later wel ontzettende spijt van gehad dat ik nooit wilde leren, anders had ik kinderarts of revalidatiearts kunnen worden .
    Maar o, wat heb je een last daarvan hè, als je die onzekerheid blijft houden over je prestaties? Voor het eerst van mijn leven geniet ik echt van het leren en voor het eerst van mijn leven, kan ik ook de gedachte aan dat ik een onvoldoende kan halen zonder dat het aan mijn stommiteit ligt! Maar ik dek me nog steeds in. Nu heb ik het excuus dat ik al 63 ben en dat ik het daarom niet meer perfect kan. Nu heb ik nog steeds een uitweg voor als ik een onvoldoende zou halen….

  9. Ik als uberhippe Havist had een hekel aan die jankende meisjes die zeiden het nooit te halen en altijd het beste cijfer van de klas hadden 😉 Maar nu niet meer natuurlijk, ik ben geevolueerd. Nu vind ik je een tof wijf. Uiteraard 😉

  10. Ik kan mij twee momenten van faalangst herinneren: de eerste dag in klas 1 toen we letters gingen leren, en de eerste keer dat ik rijexamen deed. En de tweedde keer, de derde, en de vierde…. En toen was het gelukkig toch gelukt, ondanks de tegenwerkende zenuwen…

  11. Ik ben ook z’n luie VWO-er. Advies atheneum maar zag het nut niet in van 6 jaar studie terwijl ik toch zeker wist dat ik naar HBO wilde en niet naar de uni. Gemakkelijk gehaald en HBO eigenlijk ook. Ik denk eigenlijk dat ik vroeger je type vooral vermoeiend vond. Altijd klagen dat het niet goed was gegaan en dan achteraf een goed punt halen. Als ik dan zeg. Je zegt altijd dat je het niet hebt gehaald dan het antwoord. Maar deze keer heb ik het echt niet gehaald. Zucht.
    Ik haalde voor een cursus op het werk een paar maanden terug 10 voor theorie en afgelopen woensdag een 8 voor een praktijkopdracht. Na een goed punt moet je je altijd zo verantwoorden. Althans zo voelt dat voor mij.

  12. O jee… ik pas (weer eens) niet in een hokje. Ik zat op de havo maar was/ben verre van hip. Daarentegen wel vreselijk onzeker. Dus dacht ik even in categorie 2 te vallen. Tot die negen; die haalde ik niet. Zolang ik op de havo zat haalde ik (ruime) voldoendes maar was daar van te voren niet heel erg onzeker over. Daarover niet. Eenmaal op de heao scoorde ik aan de lopende band de helft van de 9 en werden herexamens gezellige reunies met gelijkgestemden. Voor categorie 3 en 4 ben ik dus definitief niet slim genoeg.
    En ja, ik had een vriendin die standaard na het maken van een tentamen riep “Ik heb een paal!”, daarmee een 1 bedoelend, om dan vervolgens inderdaad minstens een 8,5 blijken te hebben gehaald (klopt deze zin nog???). En ja, dan had ik een hekel aan ‘r. Niet vanwege dat cijfer waar ze hard voor had gewerkt. Wel voor iedere vorm aan gebrek aan empathie; geen enkele uiting van besef dat ook wij hard werkten en ook wel eens met een hoog cijfer beloond wilden worden. Toen ooit examencijfers naar beneden werden bijgesteld moesten wij en masse herexamen doen. En deden dat. Gelaten want we waren het gewend. Zij schoptte een ruit kapot omdat ze van een 8,8 naar een 8,4 ging. Ik lieg niet. En toen ik een 9 scoorde op een zwaarwegende scriptie en zij slechts een 6,5 heeft ze weken geroepen dat er met twee maten was gemeten en dat ik was voorgetrokken.
    Vriendin is geen vriendin meer, dat zul je begrijpen, hoop ik. Maar dat heeft niets te maken met de categorie waar ze wellicht inpast; met haar intelligentie in combinatie met haar mogelijke onzekerheid. Wel met het ontbreken van iedere vorm van begrip over onze onzekerheid en de aanhoudende onderstreping van ons falen in de vorm van lage cijfers.
    En weet je; ik zou ooit heel onzeker zijn geworden van het feit dat ik niet in een categorie val. Nu ben ik er een beetje trots op..
    Maar lief, empatisch mens: goed gedaan. Gefeliciteerd! Ook weer gemanaged! 🙂

  13. Mijn schoolcarrière: brugklas, 1 jaar gymnasium (getver: Latijn en volgend jaar Grieks, ik ga naar Atheneum), 2 jaar atheneum (ziekte van Pfeiffer dus ik bleef zitten, en nog drie jaar naar school never nooit niet, dus ik ging naar havo), 2 jaar havo (en geslaagd met twee vingers in den neus) → dus ik vraag me nu af onder welke categorie ik val. 😉
    Maar goed, daar gaat het hier niet om. Raar dat jij zo onzeker kunt zijn. Want je bent zo’n leuk en tof mensch. En hartstikke tof dat je geslaagd bent en zo’n mooi punt haalde! Gefeliciteerd!!!!

  14. hmm leuk 🙂 ga je nog eens meer vertellen over je schoolcarriere enzo??;-)
    mijn carriere??? verhuizingen verhuizingen dus nooit een schooltest gemaakt maar door goedwillende hoofdmeester naar mavo gestuurd, toen havo toen vwo gedaan…
    ikzelf had btw nooit last van faalangst maar juist het tegenovergestelde meer zo van ehmm ach ik ken t wel… en leerde vervolgens ehmm niet, nooit……ben gelukkig wel voor van alles geslaagd ( met 6jes vond ik genoeg ) 🙂 ( behalve ehm met mijn eerste man dan, maar das ook weer een ander verhaal)
    maar gefeliciteerd !!!met t behalen van je goede resultaat, volgens mij heb je het evrdiend want je bent er ook erg druk mee geweest!

  15. Ik viel in de categorie ‘gymnasiaste met knetterende faalangst’. Zulk soort faalangst als Baasbraal ook beschrijft. Het erge is, het is nog steeds niet over.

  16. OT; ik geloof niet dat ik dat ben… Ik weet namelijk niks van een kikker :s
    Wel ben ik de dame met heel veel krullen, lange benen & krullen. Heb ooit een afgeschermd blog geschreven met een foto van mijn fotoshoot. Volgens mij heb jij die toentertijd ook gehad…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s