Je hebt recht op de waarheid mijn lieve, lieve jongen

Korte terugblik: Onze buren kregen hun eerste kind toen Spelmaker anderhalf jaar oud was. Die twee werden vrienden toen ze anderhalf respectievelijk drie jaar oud waren. En toen wij het op een moment beu waren om die kids dagelijks over de schutting te tillen, hebben we na rijp beraad over een fles rosé besloten de schutting eruit te slopen. 

Die twee jongens zijn jarenlang joined at the hip geweest, ik heb er menig logje aan besteed in het verleden en we hebben albums en albums vol met foto’s.
Ze aten sowieso elke (en dan bedoel ik ook elke) avond samen: ze gingen kijken bij welk huis van de twee ze het lekkerste eten konden scoren en daar aten ze dan samen.

We hebben weekendjes weg met de buren gehad en we zijn tweemaal op vakantie met elkaar geweest. Simpelweg vanwege die twee en omdat onze respectievelijke middelsten versie 2.0 zijn en onze respectievelijke jongsten 3.0. En clichés zijn nu eenmaal clichés omdat ze meestal waar zijn: als de kinders het naar hun zin hebben, hebben de ouders het naar hun zin. We hadden geen kind aan onze kinderen als ze samen waren.

Er is heel veel gebeurd in al die jaren. Een ding bleef: de vriendschap tussen Spelmaker en Buurjongen. Ondanks het leeftijdsverschil tussen die twee dat af en toe relatief best heel groot kon zijn.

Maar vorig jaar begon het te veranderen. Anderhalf jaar leeftijdsverschil werd toen langzaam maar onafwendbaar gestaag onoverbrugbaar. Enerzijds vanwege het naderende prepuberschap van Spelmaker. Anderzijds vanwege het groeiende verschil in emotionele ontwikkeling. Spelmaker de tobbende verantwoordelijke, Buurjongen de sportende dartelaar met temperament.

En ergens realiseerde Spelmaker zich dat Kind aan Huis inmiddels zijn beste vriend geworden was. Maar hij vertrouwde mij toe dat Buurjongen dat niet mocht weten, want dat vond hij zielig voor hem. Ondanks dat hij het niet durfde te vertellen, groeiden ze uiteraard verder en verder uit elkaar. De scheiding van de buren zorgde er intussen voor dat het contact tussen ons als ouders onderling ook verwaterde.

Maar Buurjongen is hier na deze relatief korte afwezigheid weer dagelijks. Tegenwoordig komt hij echter voor Wijzemans. Wijzemans is 2 jaar jonger en momenteel lopen die twee met elkaar in de pas. Ze zijn leuk samen.

En toen vanavond ineens, barstte Spelmaker ineens tijdens het eten in huilen uit. Bevelvoerder en ik keken elkaar verbijsterd aan. We hadden net zo’n zeldzaam leuk avondeten met z’n vijven. Zonder geklier en geruzie over “en nu je bord leegeten” en zo.

We vroegen geschokt wat er was, maar Spelmaker wees -zijn huilen proberend in te houden- naar zijn broers. Die waren nog wakker, hij kon het niet vertellen. Dat op zich was al voldoende voor mij om in de zorgen te laten schieten: “lieve, lieve jongen, zoveel verantwoordelijkheid op je schouders voelen… je bent nog niet eens een week 10!”

Wat bleek…De afgelopen dagen hadden de kinderen kerstbomen verzameld in de buurt voor de loterij in het dorp en Spelmaker en Buurjongen hadden weer wat tijd samen doorgebracht. Toen alle bomen waren weggebracht, belde Buurjongen bij ons aan om met Wijzemans te gamen terwijl Spelmaker de tuin van de buurman ging opruimen en schoonbezemen. Exemplarisch voor die twee.

Spelmaker, onze tobbende verantwoordelijke, heeft toen een gesprek gehad met de buurman. De buurman heeft hem toen verteld dat Buurjongen het heel erg moeilijk heeft gehad vorig jaar en heel erg verdrietig is geweest. Omdat Kind aan Huis zijn beste vriend had afgepakt. Spelmaker moest enorm huilen uren later bij het avondeten omdat Buurjongen het toen zo moeilijk had gehad. Met terugwerkende kracht.

Uiteraard heb ik heel veel goede dingen tegen hem gezegd. Mede omdat ik ook zo ben, ik snapte zijn pijn zo goed dat ik bijna boos werd: “doe het nou niet, maak jij je het jezelf nou niet net zo moeilijk als ik het mezelf maak!” Maar ik zei voornamelijk het goede.

Al liet ik mezelf naast al die goede dingen ook “ontglippen” dat ik het niet zo handig vond van de buurman dat hij het had verteld, Spelmaker had al above and beyond the call of duty gehandeld, waarop Spelmaker antwoordde dat de buurman ook zoiets had gezegd, over dat hij toch al gevoelig genoeg was, had hij gezegd. Ik liet mezelf ook “ontglippen”, dat het gemis van een van zijn ouders tijdens de scheiding in diezelfde periode pijnlijker is geweest voor Buurjongen dan de komst  van Kind aan Huis. Ik liet mezelf “ontglippen” dat het in dezelfde periode gebeurde…dat Buurjongen het sowieso heel moeilijk had en heel jong was.

We hebben heel lang gepraat. En uiteraard snapt mijn Spelmaker alles. Hij is groot en verantwoordelijk en hij tobt. En oh, wat heb ik een mening over wat er is gebeurd. Maar oh, wat kan ik de positie van de buurman ook weer in zijn perspectief plaatsen. Ik kan het plaatsen vanuit zijn positie, net als de Spelmaker dat kan voor Buurjongen.

 

Advertenties

19 thoughts on “Je hebt recht op de waarheid mijn lieve, lieve jongen

  1. Ohhh… *slik* Die lieve Spelmaker. Grote jongen maar soms toch ook nog zo klein. Niet zo handig van de buurman nee. Waar zadel je een kind mee op… Het is zo niets toevoegend aan hoe de situatie nu is. Het enige dat het doet is hem een enorm schuldgevoel bezorgen. Vriendschappen verwateren soms. Dat hoort bij het leven. Doet soms zeer, maar is ook leerzaam. Maar om er dan zoveel tijd later nog op terug te komen… Bij een kind… Dat snap ik niet. Ook al heeft het de buurman wellicht hartzeer om zijn kind gekost. Ook heel begrijpelijk. Maar dan nog…

    Gelukkig heeft Spelmaker de beste ouders van de wereld. Bij wie hij in tranen durft uit te barsten en veilig kan vertellen wat hem dwars zit. En die hem dan troosten. Die zijn veilige haven zijn. Want daar gaat het om als je opgroeit en meer en meer de wijde wereld intrekt. Een plek hebben waar je je veilig voelt.

    *knuffel voor Spelmaker*

  2. Ooh wat subliem geschreven. Zo invoelbaar, zo herkenbaar, ik zie het hele tafereel zo voor me… dat meeleven met Spelmaker, en dat inleven in Buurman. Ik krijg er kippenvel van- je krijgt het voor elkaar door je schrijven. Prachtig!! Hier zijn Blogs voor bedoeld vind ik… 🙂

  3. Oh, en heel inlevend van mij ook, mijn reactie… ja, wat mooi dat jullie kind zich zo veilig en vertrouwd bij jullie voelt en dat ie alles kan delen met jullie. En dat ie krijgt wat ie nodig heeft… mooi…

  4. Gosh… Dat had anders gemoeten en gekund. En Spelmaker is een uberlieverd. Jij/jullie begeleiden die liefde zo goed dat het hem sterker maakt en nog mooier.
    De wereld is gebaat bij slimme, lieve, invoelende mensen. De wereld is gebaat bij Spelmaker. Hij maakt ‘m een stuk mooier.
    Buurjongen heeft veel aan hem, juist doordat ook Kind aan Huis er is.
    Zij maken de wereld een stuk mooier. Alle drie.

  5. Spelmaker en mijn oudste lijken zoveel op elkaar. En ik deel jouw zorgen in dezen. Want je wilt zo graag dat ze ook gewoon zorgenloos zijn, onze lieve, verantwoordelijke kinderen.
    Deze zin: “doe het nou niet, maak jij je het jezelf nou niet net zo moeilijk als ik het mezelf maak!” is zo herkenbaar.

  6. Mijn hart breekt. Wat een schatje! Zo gevoelig en lief, om te koesteren. Kan me goed voorstellen dat je daar ook je zorgen over hebt hoor, hij neemt inderdaad de wereld op zijn schouders. Maar meer dan je doet en gedaan hebt kan je volgens mij niet doen: hij kan bij je terecht en pot zijn emoties niet op. En je laat hem zien hoe die intermenselijke relaties in elkaar steken. Hij wordt een mooi mens later Repel, met aandacht voor anderen, dat komt echt goed!

  7. Wat een liefdevol logje. Mooi en ingetogen. Ik begrijp t, heb ook zo’n tobbertje gehad (oudste). Hun intelligentie en de veiligheid en liefde in het gezin helpt!

  8. Hoe jong je ook bent, het leven kan behoorlijk ingewikkeld zijn…Maar gelukkig dat mensen zich in elkaar kunnen verplaatsen. Als dát niet zo zou zijn… Fijn dat hij zich bij jullie kan uiten.

  9. Wat heb je mooi omschreven hoe de vriendschap groeit en veranderd tussen Spelmaker en Buurjongen… Hoe je in hem jezelf herkent… heel mooi verteld door jou…

    En wat is dat toch ingewikkeld dat het leeftijdsverschil op jonge leeftijd anders is dan als ze weer wat ouder zijn… raar fenomeen. Over een aantal jaar kan dat weer helemaal anders zijn…

  10. O ja, ik herken dit probleem ook heel sterk. Zowel ikzelf, als al onze kinderen hebben zo’n vriendschap gehad die bij het groeien bij de naden begon te ‘trekken’ om tenslotte uit elkaar te scheuren. Niet handig van de buurman, maar het feit dat de Spelmaker ouder is dan zijn eigen zoontje maakt, dat hij hem als veel volwassenener ziet dan hij is. Ik heb ook wel eens tegen oudere kinderen dingen gezegd, waarvan ik later , toen mijn eigen kinderen die leeftijd hadden bereikt, dacht:” Wat heb ik gezegd? Dat arme kind!” Je hebt geen kijk op de draagkracht van een kind als je eigen kinderen die leeftijd nog niet hebben bereikt….
    Goed opgevangen hoor! Je kunt je kind echt niet tegen al deze dingen beschermen en dat moet ook niet, maar je kunt hem wel altijd opvangen……..

  11. jah zulke dingen zijn erg moeilijk, juist voor de wat gevoeligere kinderen, mijn oudste zoon heeft ongeveer op dezelfde leeftijd als jouw zoon, hetzelfde meegemaakt en er ook echt veel verdriet om gehad…..en nu nog heeft ie een zwak voor die jongen….(ex vriendaanhuis dus) die zo nu en dan op moeilijek momenten toch mijn oudste weer op komt zoeken.
    dus je zo mooi beschreven stukje raakt me wel. Uitleg helpt wel iets van het verdriet weg te nemen…. maar niet alles

  12. Goed opgevangen van jou\ jullie. Wat zijn dit toch van die momenten dat je denkt ‘He, waarom nu al, op deze leeftijd’.
    Wel fijn dat hij zich kan en wil uiten, zodat hij er niet meer rond blijft lopen.

  13. Oef, dat zijn zware momenten voor Spelmaker…. Ik begrijp dat de buurman het beste voor zijn kind wil, het verdriet van zijn kind (her)kent, maar om dit nu tegen zo’n jochie te vertellen…. niet zo handig, nee… Jij hebt het geweldig aangepakt!! *kus*

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s