Een bijzondere dag eindigt met: Auto Ongeluk Managen Repel Style

Aan het eind van een bijzondere dag scheur tuf ik midden in de nacht in de Smart op weg naar huis.
Ik denk na over de dag en de emoties en alles flitst door mijn hoofd.
Kwart voor 1 ’s nachts.

Ik zit stiekem nog een beetje op mijn iPhone te spelen met iMessage.
Maar dan komen de werkzaamheden en de wegversmallingen.
Ik kwak mijn foon weg en laat gaspedaal los.
Twee versmalde rijbanen en ik rijd zonder bril.
Veilig thuis, Repel, veilig thuis.

Allerlei lussen in de weg.
Ik zie het dan ineens voor mij gebeuren, soort van in slow motion, maar ook meteen wetende wat gaat gebeuren….
De auto voor mij schaaft de rechter bumper,
knalt naar de linker bumper,
ik laat het gas los.
Als een bal in een flipperkast kaatst hij weer naar rechts en naar links.
Hij kantelt op twee wielen, “die gaat om” denk ik, en ik ga vol in de ankers.
Maar de auto valt niet om richting mij, maar knalt 90 graden rechtsaf het talut op.
Mat een vaartje van 100, 120?

Ik stop. Op een afstand van 50 meter, denk ik.
Ik bel 112, vertel waar ben, wat er is gebeurd, zet alarmlichten aan.
Stap uit.
Zet auto op slot (!)

En ik hoop dat het gezicht dat ik ga zien er niet uitziet als pizza.
Ik ben blij dat ik iemand aan de lijn heb terwijl ik naar die auto loop.

Ik loop naar het wrak en zie een knul in een shirt “stommelem” om zijn auto heen.
Ik ben direct streng: “Waar is je jas! Het is -15! NU jas aan, en in je auto, zitten, ze komen eraan. Kijk me aan: hoe gaat het met je?”

De jongen doet verstrooid zijn verhaal, ik heb 112 nog aan de lijn.
Ik mag ophangen en voor hem zorgen en ze komen er aan.

Na 10 minuten chillen is de politie er, maar dan bedoel ik ook oprecht CHILLEN bij gevoelstemperatuur -50!
De een wil mijn legitimatiebewijs, de ander lult met het gassie.
Die begint over wegtakelen en zo.

Ik onderbreek ze allebei: Lui, ik zie geen airbag….hij reed snelwegsnelheid. Hij heeft het stuur in zijn romp, of zijn riem. Bel de ambulance! We hebben het over hoog energetisch letsel.
Ik kan ergens niet geloven dat ik dit moet regisseren.

De een regelt de ambulance, de ander vertelt me hoe ik moet invoegen.
Eerst snelheid maken en dan pas de snelweg op.
Ik kan ergens niet geloven dat dit het advies is dat ik krijg.
Neem een lekkere borrel als je thuiskomt, daar had ik meer aan gehad.
Ik weet hoe ik in moet voegen. Ook als ik stijf sta van de adrenaline.

Advertenties

28 thoughts on “Een bijzondere dag eindigt met: Auto Ongeluk Managen Repel Style

  1. Mijn hemel! Dan ben je wel weer klaar wakker midden in de nacht!
    Fijn dat jouw auto niet geraakt is, want ’t gaat zo snel, daar hou je niets meer aan. Manlief heeft het ook een keer gehad op klaarlichte dag, dat een auto vanuit het niets pal voor hem 2 keer dwars de rijbaan overschoot. Je schrikt je rot!

  2. Pffffff, je schrikt je ongelukkig (beter dan : je botst je ongelukkig, maar toch). Vreemd fenomeen is dat hè? Je reageert geweldig effectief, soms inderdaad beter dan de hulpverleners, je bent crystalhelder en als het niet meer nodig is, ga je bibberen en shaken. Heb je nog een beetje geslapen? Veel erover praten, dat helpt om het uit je geschokte systeem te krijgen……. Sterkte!

  3. Wauw, je reageert super adequaat… beter dan die agentjes trouwens die zitten te kwaken over invoegen…. alsof je dat niet weet. Wel fijn dat je niet geraakt bent, want zo’n stuiterbal voor je schiet alle kanten op. Gelukkig niemand achter je zodat je in de ankers kon. Maar wat zal je het koud hebben gehad… nog een beetje kunnen slapen?

  4. Wat een nachtelijk avontuur, zeg! En ook wel schrik maar je bent wel ‘boelkloedig’. En tegelijk even een opmerking over de kwaliteit van het politiekorps (sjonge jonge, wat een bravehearts).

  5. Pfffffffffff! *adem in, adem uit* Dat zijn echt van die dingen die je gewoon niet wil zien gebeuren. Super dat je zo adequaat hebt kunnen reageren en kalm en rustig bleef (en er zelfs aan dacht om je auto op slot te zetten!).

    Gelukkig geen pizzagezicht voor de meneer in de auto, maar wel goed dat je er op hebt aangedrongen dat hij nagekeken moest worden (al is het eigenlijk een beetje jammer dat je ook die taak op je moest nemen).

    Ik hoop dat je inmiddels van de schrik bekomen bent! En voor die meneer dat hij naast jou nog een paar engeltjes op zijn schouder had!

  6. Heftig zeg, hij mag zich gelukkig prijzen dat jij achter hem reed.
    Krijg je nou eigenlijk ook nog iets te horen van de afloop, een soor van nazorg bedoel ik dan. Ik neem aan dat ze ja naam en adres hebben.

  7. Wow, heftig zeg. Goed dat jij er was! Gelukkig op het eerste gezicht geen ernstig letsel. Suf zeg dat jij daar op moest wijzen. En die adrenaline in je lijf, die kan ik me levendig voorstellen.

  8. Mijn hemel meid! Wat een verhaal! Heb jij weer. Was dit gisterenavond? Heb ik gemist op Twitter blijkbaar. Wat heb je ontzettend goed gehandeld. Stoere vrouw dat je er bent. *Knuf voor de schrik*

  9. Heftig! Nee, dit was inderdaad overbodig advies zo te horen. Ik wou dat ik zo koelbloedig kon zijn in panieksituaties. Ik weet niet wat ik gedaan zou hebben. Ja 112 bellen. Gaat het weer een beetje?

  10. Mijn hemeltje wat heftig en wat hebt je top gehandeld 🙂 Hoop dat de beelden niet al te lang bij je ‘blijven hangen’ en je inmiddels een beetje bent bijgekomen! Dikke knuffel

  11. Ja zo krijgen we natuurlijk nooit een goed en kwalitatief beeld van Blauw op straat ook al zal het hoogst waarschijnlijk de klpd zijn geweest. En altijd fijn dat ze toch nog even om je legitimatie vragen.
    Overigens, ik zou van schrik doorgereden zijn.

  12. Bedankt iedereen! Koelbloedig werd ik pas toen ik geen bewusteloze zwaargewonden en veel bloed zag….maar die 50 meter van mijn auto naar het wrak liep ik heftig angstig hoor, niks te koelbloedig! Ik was zo bang voor wat ik aan zou treffen!

    Ik heb geen idee of ik nog wat hoor…ik denk het niet eigenlijk. Wel een raar idee…

  13. Nou, je bent wel heel doortastend! Ik zou niet weten wat IK gedaan zou hebben. Ik hoop dat je nog wat hoort ja…je wilt toch weten hoe het afgelopen is met die jongen? Wij ook.

  14. Nou zo ben je wel weer wakker. Maar wat een stelletje lapzwansen zeg, vind het ook vreemd dat er niet automatisch een ambu mee komt met zo’n ongeval. ’t is dan maar goed dat er een Repel is die de boel in goede banen lijdt.

    Ow enne niet helemaal thuisblijfmama. Moet boerinnetje gaan spelen hè, de administratie, boekhouding en KI gaan perfectioneren. Maar het is heerlijk om thuis te zijn.

  15. Zo zeg… dat is een heftig verhaal.
    Goed voor het gassie dat jij in de buurt was, hoor. Goed gedaan!
    Hopelijk heb je de borrel thuis toch gepakt en heeft hij een beetje geholpen.
    Janny

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s