I run for life

Maandag in de vooravond, rond etenstijd.
We staan in de keuken.
De Bevelvoerder kookt, Vriendin zit aan de bar, ik hang aan de bar, en we kletsen.
Een zestal kinderen maakt ondertussen onwaarschijnlijk veel lawaai voor de tv en de Wii.
Drie van ons, twee van Vriendin en een buurjongen.
Ze Skylanderen. Dat is een werkwoord bij ons in huis. Skylanderen.

De deurbel gaat en ex-Buurvrouw komt binnen om haar kind op te halen.
Zoals dat gaat, doet het kind een eeuwigheid over het aantrekken van jas en schoenen
omdat de blik volcontinu richting beeldscherm gezogen wordt.
Zoals dat gaat, raak je dan met de moeder in gesprek.
Dan kan ze net zo goed een drankje blijven doen.

Ons huis is aldus erg vol en gevuld met allerlei soorten van geluiden.
Dan gaat de telefoon.
De Bevelvoerder geeft hem aan mij: je arts.
Er gaat even een scheutje van ongerustheid door me heen.
Waarom belt ze me? Nu? Op dit tijdstip?

***

Ik draaide me weg van de woonkamer en filterde de geluiden weg.
Ze belde om te zeggen dat ze zo blij voor me was met de uitslag.
Ik had van haar alle slechte uitslagen gehad, het goede nieuws kreeg ik van een andere arts.
Ze belde om te vragen hoe het ging, dat ze aan me had gedacht.
Ik zei dat ik ook aan haar had gedacht.
Dat ik me realiseerde dat ze in februari binnen twee dagen twee slecht nieuws boodschappen had moeten brengen aan twee jonge vrouwen.
Dat dat best wel wat moet doen met een mens.
Dat klopt zei ze, en het moment dat het dat niet meer zou doen, zou ze stoppen met dit vak.

Ze belde om te zeggen dat ik moest blijven lopen,
ze belde om me te motiveren.
Had ik al gelopen sinds de operatie?
“Ik heb teveel vrouwen hun motivatie zien verliezen door kanker: blijf lopen!”
Ze belde met advies voor mijn schema de laatste 3 weken op weg naar Utrecht.
Ze overtuigde me dat Utrecht gewoon haalbaar is.

Met de telefoon nog in de hand keek ik de Bevelvoerder aan.
Wát een arts.
Wat een kick en een drive had ik gekregen door dit telefoontje.

Niet lopen is nooit een optie.
Lopen houdt me mentaal op de been.
Lopen maakt me blij.
Dat deed het altijd al,
maar in deze hektiek al helemaal.
Ik loop om te overleven.
I run for life.
Als ik al bang was dat Utrecht niet zou lukken,
is het laatste restje twijfel nu verdwenen.

 

Advertenties

36 thoughts on “I run for life

  1. Ze bestaan dus, echt goede betrokken artsen die de patient willen begrijpen en dat nog doen ook….Wat een prachtig bericht. Een brok in mijn keel. Ik werkte in de gezondheidssector en was de hoop op betrokkenheid verloren. Dit logje doet me zooooo goed (natuurlijk allereerst omdat juist jij zo’n arts treft maar ook omdat ze echt bestaan…)

  2. Zulke mensen zijn de hoop van de mensheid. Jij en je dokter….. Als iedereen maar 1x per week zo’n verhaal kan horen of lezen, dan blijven we moreel op de been.
    Ik kan ECHT NIET komen naar Utrecht, maar ik ben er in gedachten, al mijn gedachten. Ik heb geboekt voor 10 april, Leo gaat ’s morgens naar Egypte (zijn marathon na zijn longontsteking) en ik kom ’s avonds aan. We zien elkaar ergens die week, als jij glorieus over de finish bent gekomen!

  3. Waw, wat een pareltje van een arts zeg!!! Super dat ze je dat laatste duwtje geeft! Super dat ze zo met je meeleeft!!! Ga er gewoon voor meid! Ik loop in gedachten met je mee, want ook al ben ik ook van het type ‘je laat je niet kisten door k!’ ik ben toch ook blij met mijn arts die me deze weken even ‘vrijaf’ gaf van al dat ‘bezig blijven’ want soms is ook dat heel erg nodig ( en ja, mijn situatie is niet met de jouwe te vergelijken natuurlijk, al gaat het 2x over k hè! Helaas… Voor mij dan bedoel ik, een beetje jaloers op jouw goed nieuws toch wel hoor, zelfs als ik volgende week goed nieuws krijg, zal ik wellicht nooit meer een marathon kunnen lopen na 4 jaar kanker!)
    Maar het is jou zooooo gegund, run girl run!!!

      • hé repeltje, je hoeft je niet rot te voelen hoor, geniet maar van je goeie nieuws! maar ik ken het wel, dat dubbele gevoel, als je goed nieuws krijgt en anderen kent die dat niet krijgen of het niet halen, ondanks hun vechtlust…
        het maakt me vaak wel kwaad dat mensen suggereren dat je het zelf in handen hebt… alsof je optimisme bepalend zou kunnen zijn voor je genezing… het enige dat waar is, is dat optimisme je leven aangenamer maakt, hoe dan ook, ook al haal je het niet… en verder… is het een lotje dat je trekt, en waar je helaas niet zoveel invloed op hebt als je zelf zou willen!
        na mijn eerste behandeling (operatie en chemo-radiatie) ben ik ook heel snel met een positieve ingesteldheid aan mijn herstel begonnen, al waren mijn nieren toen al zwaar beschadigd… en ja, toen lukte het me om amper 2 maanden na de behandeling weer 15km met gemak te wandelen, maar helaas raakt je lichaam steeds meer uitgeput na verschillende behandelingen en keert uiteindelijk je oorspronkelijke conditie helaas niet meer terug…
        maar nogmaals, dat is mijn verdriet… en dat hoeft niet het jouwe te zijn!
        ik hoop heel erg dat jouw k-verhaal beperkt blijft tot een operatie en bestraling, en dat je vanaf nu alleen maar goed nieuws mag krijgen! het is je gegund, iederen trouwens!
        en ik weet dat lopen jouw passie is, dus run girl, run!!!!
        (ps: ik ga eigenlijk altijd alleen naar al die onderzoeken en toestanden, heb geen familie die me daarin kan omringen, en vrienden wonen te ver of hebben hun eigen leven… heel af en toe zijn er wel lotgenootjes meegeweest, maar helaas, zijn die intussen allemaal overleden! maar na 4 jaar ken je wel heel wat mensen in het ziekenhuis en ik ben best wel sociaal dus dat valt wel mee hoor!)

    • De titel van mijn log was inderdaad niet perongeluk gekozen….sinds Nicolette het achterlied op mijn faceboek (ik kende het nummer nog niet eens!) is het mijn motto geworden….

      I run for life!

  4. Fijn zo’n medelvende arts, voor haar zijn slecht nieuws gesprekken ook een hele opgaaf. Ze leeft met je mee en motiveert je voor Utrecht.
    Je bent een kanjer en het gaat je lukken, zeker weten XXX

  5. medelvende ?????? ik laat dat arme mens nog graven ook 😦 Ik bedoel natuurlijk Meelevende (Ik kom net uit mijn werk en ben aardig afgedraaid, dan krijg je dit soort dingen) 😉

  6. Hoi Repel,

    Het is ongelooflijk dat je echt een marathon gaat lopen in deze omstandigheden. Ik loop die een week later in Rotterdam en weet hoe een marathon lopen voelt. Jij geeft door te starten zo kort na je operatie de man met de hamer al een oplawaai dat hij je niet meer durft te benaderen zo tegen de 35 km. Fijn dat je een boost en trainingstips krijgt van die arts als powerdrink tegen de medische twijfels. Blijf lopen, maak ook al plannen voor (hersteltrainingen etc.) na de marathon, want de kans op een dip is dan groot.

    groetjes,

    Dorothé

  7. Lieve Repel,
    ik was je een beetje kwijtgeraakt en heb al geruime tijd niets meer bij jou gelezen.
    Ik moest toch wel slikken, je hebt ondertussen ook ’t een en ’t ander meegemaakt!
    En met Tricky ben ik het volledig eens: enkel positief zijn zal je niet veel helpen.
    Je zet door omdat je geen andere keuze krijgt, zo bekijk ik het ook steeds.
    Maar dat jij ook nog kan ‘runnen’ begrijp ik niet zo goed, maar het is je van harte gegund!
    Jij komt er wel, omringd door al je lievelingen.
    Dikke knuff!

  8. Om stil van te worden midden in alle herkenbare einde-van-de-dag-hectiek.
    Het is groots.
    Je arts en jij.
    Ik denk dat jij voor haar net zo’n motivator bent als zij voor jou!
    Op naar Utrecht.

  9. En weer zit ik met tranen in mijn ogen… ik dacht dat het over zou zijn, maar de laatste tijd is zo barstensvol emo’s..Fijn dat je zo’n arts hebt. Ik ben blij dat de mijne ook zo zijn…En je kunt je nooit schuldig voelen omdat jouw uitslag minder goed was dan die van lotgenoten. Dat is nu eenmaal zo. Geen mens is het zelfde.En ieder draagt zijn eigen kruis. Neem dat niet af….Je bent een sterke lieve vrouw. Ik heb bewondering voor je. Kussssssss

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s