Genieten Repel Style

Nadat gisteren dat onherroepelijke periodieke emotionele “door de hoeven zak” momentje was aangebroken, had ik vandaag besloten toch maar weer thuis te blijven.
Ik holde een stukje, ik liep met de Bevelvoerder van en naar schooltje en ik deed een dut. Kortom, ik tuttelde en de zon scheen.

En er zou semi-laatste moment ook een blogvriendin langskomen. Iemand die ik al jaren van blogland ken.
Zo iemand waarmee het al zo lang digitaal klikt.
Zo iemand waarvan je zeker weet dat het in het echte leven ook gaat klikken.
Als je maar dichter bij elkaar in de buurt zou wonen en zij niet in, oh mijn God hoe heet dat durrup ook alweer waar zij woont?
Zij en ik lopen elkaar al jaren op grandioze wijze bij talloze blogmeetings mis en ook vandaag zou een file voor haar met een hoofdletter F bijna roet in het eten hebben gegooid. Maar ze kwam.
We zaten in de zon en deden een vruchtensapje (zij dan, ik een rosé, duh).

Zij doet *kuch* iets met interieur en ontwerpen en design voor haar beroep. Voor het ecchie dus!
Ik heb foto’s van haar huis en haar werk gezien. Zij is mooi, haar huis is mooi, haar werk is mooi.
Ik weet dat zij naar de mens kijkt en niet naar de uiterlijke schil. Ik weet ook dat ze kijkt naar inhoud en niet naar uiterlijk vertoon….maar toch keek ik vanmorgen kritisch rond in mijn huis.
De bank afgerafeld door de poezels, de tafelpoten aangeknaagd door het hondje, viltstift in het trapgat door de kinders, het likje verf van de kozijnen al 10 jaar oud en modetechnisch gezien dus ook al 10 jaar oud. Lees: Repel was nerveus voor de ontmoeting!

Ik heb dus de kinderen van te voren gedrogeerd en gehypnotiseerd zodat ze zich van hun beste kantje zouden laten zien.
Welopgevoed, welgemanierd, voorkomend….
Ook had ik de Bevelvoerder de huid vol gefoeterd omdat ons huis zo’n puinhoop is en slordig.

Maar….at the end of the day….zaten we in de achtertuin en toen de zon daar verdween zorgde de Bevelvoerder voor een zitje aan de voorkant.
En we kletsten.
En Draakje kwam langs voor stoepkrijtjes.
En Wijzemans kwam aan om te vertellen dat hij “een kikker of een pad had overgereden”.
En zij en ik kletsten.
En Spelmaker kwam langs en deelde tukjes (–> je weet wel, die zoutjes) uit.
En de zon scheen.
En Wijzemans kwam aan met “de kikker of pad” die “niet dood was maar alleen maar geschrokken”.
En we kletsten.
Wijzemans zette ondertussen op mijn verzoek de geschrokken kikker (of pad) bij de waterkant.
En Draakje was boos, zo boos.
Hij kon niet mee met de rest in de klimboom.
De Bevelvoerder legde uit dat dat niet mocht van de boom: dat mag pas als je groter bent, anders had de boom wel takken lager laten groeien.
En toen zagen wij vervolgens Draakje boos tegen de boom schoppen.

Het leven was heel, heel mooi vandaag.
We zwaaiden haar uit….oh ik jaloerse ik met haar gave ootootje!

Vandaag met haar, in de zon, met een glas rosé, met kinderen die blijkbaar mijn gemoed voelden en dus ook okay waren, met mijn Bevelvoerder….mijn Bevelvoerder mijn alles…

Vandaag was ik Repel de vrouw.

Morgen de afspraak bij de radioloog. Dan ben ik weer Repel met borstkanker.
Maar vandaag heb ik aan de oplader gelegen.

Oh….en zij?
Over wie ik het heb?
Dat is deze mooie vrouw: Lina

Advertenties

17 thoughts on “Genieten Repel Style

  1. Wat een topdag!!
    Enne… Wij hebben nog steeds vensterbanken met tegeltjes die we na onze verhuizing hierheen (8 jaar geleden) “over een jaar wel gaan doen”. Niet dus. Zo vreselijk ontzettend lelijk. Zo onlogisch dat iemand dat ooit bedacht heeft. Prijswinnendwaardig lelijk. Maar wij hebben ze.
    En onlangs bedacht ik me dat heel veel mensen, maar ook zij, zij dus, die dingen al heel vaak op twitter voorbij hebben zien komen. En ik geneerde me. Vreselijk. Dat dus.
    Maar goed. Ik l.ul te veel. Jullie hebben het goed gedaan vandaag. Ik ben trots op jullie! X

  2. Dat nerveuze herken ik wel… dat had ik dinsdagmiddag ook toen ik haar plots bij de AH tegenkwam. In een split second scande ik de inhoud van mijn boodschappenkar of alles wel op elkaar afgestemd was, af mijn schoenen wel bij mijn outfit pasten en of m’n haar wel goed zat… 😉
    Maar ach, als je daarna zo druk aan het praten gaat, valt dat ook weer allemaal weg.
    Wat fijn dat ze bij je was en even mee kon genieten met je mooie kindjes en je lieve man.
    En voor vandaag: alle sterkte weer gewenst die een Repel maar nodig heeft!

  3. Ik kreeg tranen in mijn ogen na het lezen van dit stuk. Het is echt te veel eer aan mijn adres. Maar wat vind ik het lief!
    Jij en jou Bevelvoerder, maar ook jullie schatten van kinderen zorgden dat ik me zo ontzettend op mijn gemak voelde; alsof ik al jaren bij jullie over de vloer kom…..
    En die Draakje: pas op hij klimt voor de zomer nog zelfstandig in die boom. Ik weet het zeker! Dat wordt zijn grote uitdaging.

    En jij, lieve jij, sterkte vanmiddag bij de stralingsarts. Je startnummer is alvast goed, dit komt ook goed…….
    Kus

  4. Heerlijk, zo’n fijne dag en zo’n fijne vrouw om je weer even recht op je hoeven te helpen.

    En die boom! Dat is echt Geluk met een grote G voor de kinderen.
    Wij hebben er hier ook één achterin de tuin. Zó herkenbaar, die kleintjes die niet kunnen wachten tot ze er ook in kunnen. Dat zijn echt groeimomenten hoor. Die dag dat je er voor het eerst in kan, is een officiële feestdag!
    Draakje zal er veel te langzaam naar zijn zin, maar o zo snel naar jullie idee, ook in kunnen…

  5. Succes met je bestraling Repel, maar wat hierboven al staat, het is repelmetzonder natuurlijk.
    Ik kwam trouwens nog een mooi brandweerfilmje tegen op het web.
    Ik zie je Bevelvoerder, zo nog geen brand blussen, hoewel. . . . bij helden geeft het niet hoe ze er uitzien, ik heb er altijd bewondering voor.

  6. Ik heb het gevoel ook weleens als iemand op bezoek komt.
    Fijn dat je zo’n vriendin hebt en dat jullie zo’n mooie dag hebt gehad.
    Heel veel sterkte vandaag lieve repel.
    Mooi je verhaal.
    Liefs Cathleen.

  7. Ik heb beide verslagen gelezen, en tja, het kan niet anders dan dat het klikt tussen jullie, dat lees je zo tussen de regels door. Ik heb stiekem meegenoten, is niet erg toch?

  8. heerlijk dat soort dagen. soms bekruipt mij zo’n gevoel van dat wil ik ook maar ja al de twijfels en toch als ik dat zo lees, benijd ik jullie lef wel. Fijn dat je daar weer op kan teren zeker met de dag van vandaag erna. is het goed afgelopen? is het repel coming to Utrecht?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s