Yellow Brick Road versus Pink Ribbon Lint van Utrecht!

Zo nerveus vandaag.
Zo bang dat ik op de intake een norserik zou aantreffen die het niet ging snappen.
Die het schema van de mega-fabriek van een ziekenhuis belangrijker zou vinden dan 4 dagen verschil.

Maar eigenlijk was het gewoon mijn angst in het tweede Niemandsland.
Bestraald worden ja.
Maar hoe lang, wanneer starten….dat wist ik dan weer niet.
Niemandsland.
Onzekerheid en teveel scenario’s.

De arts snapte geen sikkepit van mijn hardlopen. Nul.
Maar ze snapte wel hoe belangrijk het voor me is.
Hoe belangrijk Utrecht voor me is.

Ze was langs de planning gelopen: ” de startdatum moet worden aangepast, want mevrouw wil eerst even een marathon lopen.”

Ik heb weer duidelijkheid.
Ik weet wat me te wachten staat.
En ik weet dat ik 9 april de marathon van Utrecht loop.
En de dag daarna ga ik beginnen aan de bestralingen. (ongeacht de toestand van mijn dijbenen)

Toen ik vanmorgen aan mijn afbouw-loopje van 6 km begon, wist ik dat allemaal nog niet.
Toen dacht ik alleen…weet je…
…als ik 10 km kan in 50 min, dan moet ik die “brandweerlimiet” op mijn sloffen redden!
(brandweerlimiet is aanname-eis: in 30 minuten 6 kilometer halen)

Advertenties

13 thoughts on “Yellow Brick Road versus Pink Ribbon Lint van Utrecht!

  1. Kijk,
    een marathon lopen vind ik sowieso al een heldendaad.
    Maar vers van het mes metzonder borstkanker,
    vlak voor de bestraling toch gewoon die marathon doen,

    Zo geweldig dat ik niet eens weet wat voor superlatief ik daarbij kan bedenken…
    Je bent hoe dan ook goud waard!

  2. En natuurlijk ten overvloede, maar toch nog maar even gezegd:
    dat goud heeft natuurlijk niet alleen te maken met dat hardlopen.
    Zelfs niet alleen met het hardlopen als snelstevrouwmetzonderborstkanker.
    Je bent gewoon een gouden Repel!

  3. ij lezen dit als buitenstaanders, met maar een fractie van de emo in ons lijf die jij en de Bevelvoerder moeten voelen. En ik wil ff wat kwijt over die andere arts, van de tieten zeg maar….zij zei: Blijf hardlopen……zij begreep dat hardlopen wel. En dan nu mijn observatie als buitenstaander: Ze zei meer tegen je dan “Run Repel Run….ze zei ook: dan hou je grip op je proces, dan word je geen slachtoffer. Dan ga je niet ‘hangen’ om het te laten gebeuren, dan overkomt het je niet….als je begrijpt wat ik hier typ. Dat zinnetje: We moeten het even aanpassen want mevrouw moet nog een marathon lopen……godsallemachtig wijffie wat heb jij de zaak onder controle, ook al hang je voor je gevoel in niemandsland.
    Bedenk dat als je in het volgende niemandsland zit: niet de behandeling rules, maar je hardloopschema. Plan ff door na Utrecht…..om Niemandsland te overbruggen.

  4. Nou, JC heeft al alles gezegd wat ik hierover wilde zeggen. JIJ bent degene die alles onder controle houdt en moet houden. Jij bent degene die in charge is.. Hou dat zo, luister naar mensen, doe er je voordeel mee, maar trek je eigen plan. Je hebt een geweldig ‘team’ om je heen staan, menige professionele loper zou er voor tekenen, maar jij doet het, JIJ geeft aan. Lieverd, heet ziet er naar uit dat het gewoon echt gaat gebeuren: jij gaat de marathon lopen!!!

  5. Ik wil je een hart onder de riem steken, Repel. Ga voor die marathon en laat dan die bestralingen maar op je afkomen. Onderga en vecht intern tegen die rotk***er. Je houdt je heel sterk momenteel, maar ik hoop – maar denk het wel – dat je een schouder hebt om tegenaan te leunen als je je zwakheid kunt aanvaarden en het even niet meer ziet zitten. Laat je maar gaan als je het even niet ziet zitten. Je hoéft je niet steeds te tonen als ‘de sterke madam’. Ik zou het volledig begrijpen als de emoties even de bovenhand nemen. Sterkte nog maar eens, ook in die mindere dagen!

  6. Ik val gewoon in herhaling eigenlijk met alles wat ik wil zeggen. Dus ik houd maar stil. Je weet toch wel hoe ik over jou, het lopen en hoe je met je ziekte omgaat denk.

  7. Rennen Repel, heerlijk een marathon , nu moet ik zeggen dat ik al zou gaan gillen als ik 5 km moest hardlopen, maar voor jou is het zelfs ontspanning. Jij komt nog niet eens kapot in Utrecht aan. En de bestraling, zou je wel eens mee kunnen vallen, ik had in september echt een goed gevoel na de serie bestralingen en het viel me mee, wel wat extra vermoeid, maar ze zijn daar allemaal zo lief en aardig (tenminste in mijn instituut was dat zo) Voor je het weet ben je Repel, die de marathon liep en na bestraling helemaal zonder is , knuffel uit Zeeland XXX

  8. Heb ook weinig te zeggen.
    Diep respect heb ik voor je lieve repel.
    WEns je heel veel sterkte met de marathon.
    Jij loopt de marathon wel uit.
    Ben ik niet bang voor.
    Knuffs Cathleen.

  9. Je gevecht is ook met jezelf, en je mag erop vertrouwen dat je hoe-dan-ook als jezelf erdoor komt!
    Succes ik duim voor een lekkere loop volgende week-
    Een lotgenootje – inmiddels 4jr verder
    ( net 5km – pfoeh marathon – hellup!)

  10. éven een marathon, whahaha – nou ja, vergeleken met waar je verder doorheen gaat is dat misschien wel de juiste formulering. Wat fijn dat de arts en de planning zo meewerkt!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s