Een hele gore avond.

Wat vooraf ging

Gisteravond was “zo’n” avond. Ik twitterde er wat over toen ik ineens een tweet terug kreeg: “dat schreeuwt om een #logje”.
Ik draaide mijn gezicht met een rukje iets opzij
terwijl ik fronzend naar het scherm bleef kijken.

Verhip.
Dat zou normaal gesproken direct mijn invalshoek geweest zijn, maar nu schoot het me gewoon niet te binnen dat ik er een heel leuk verhaaltje over kon loggen. 

Ik ging naar mijn log.
Laatste logje van 6 juni.
Ik keek naar mijn vingers.
Morgenochtend, beloofde ik mezelf. Morgenochtend.
Heb ik het nog in me? Een logje dat nergens over gaat,
maar waarvan je hoopt dat mensen er om moeten glimlachen? 

***

Een hele gore avond.

Met een titel als dit heb je meteen je lezers te pakken! Het zal het ook fantastisch doen op google en andere zoekmachines en Joost mag weten wat voor bezoekers ik ermee trek! Net zoals destijds met mijn logje over de buurman en de tattoo op mijn billen . Maar het is waar: wij hadden een heule gore avond.

Het begon met Wijzemans en de pijn in zijn buik. Na alle jaren van obstipatie, ziekenhuisdrama’s en k.lysma’s zochten we het euvel direct in het p.oepen en we bonjourden hem  voor 5 minuten naar de wc. Zonder succes. Maar tijdens het tandenpoetsen bleef hij klagen. Wij stonden inmiddels in standje geïrriteerd. Het was vast tijdrekken, of aanstelleritis, en we spoorden hem aan op te schieten.  Maar toen, toen ineens kwam het. Al projectielbrakend ging Wijzemans dramatisch over zijn nek. (Projectielbraken doet het vast ook fantastisch op google!). Met grote golven kwam de zure pizza van enkele uren eerder eruit. Op de badkamervloer, over mijn blote voeten in mijn slippers, over de douchedeur, de badkamerkastjes, zijn tandenborstel, hem zelf…kortom: over alles. En die lucht mensen, die lucht. Ik kan zoiets niet opruimen zonder te kokhalzen.

Een half uurtje daarvoor had Draakje de grote korst die op zijn voorhoofd had gezeten in zijn handje en zei dat hij er vanzelf was af-genezen. De bloedende wond op zijn voorhoofd verraadde echter een andere oorzaak. Ik kreeg de korst in mijn handen gedrukt. Een volslagen hygiënische en niet-blegh incident in het licht van het projectielbraken kan ik jullie verklappen. Maar een half uur na het projectielbraken kwam Draakje naar beneden. Ik had de bonk wel gehoord en was al van plan naar boven te stieren om te zeggen dat hij zijn bed in moest, maar hij was me voor en kwam naar beneden. “Mijn bed zei krak, zomaar spontaan.”  Okay, wellicht is dat niet goor, maar het was wel zo’n *zucht* momentje…dit gaat “zo’n” avond worden. Al trampolinespringend was Draakje door zijn bed gezakt.

Met een zucht kroop ik weer achter de computer. Dan maar even online shoppen. Maar zelfs H&M liet me de in de steek die avond. Uiteraard, zou ik bijna zeggen op “zo’n” avond. De Bevelvoerder was weg met het hondje en ik keek verbaasd op vanachter mijn beeldscherm toen hij in no-time alweer terug was. Hij mopperde flink en ik zag Fletcher zo schuldbewust kijken als in haar vermogen ligt. Ze had een dode vogel gegeten. De Bevelvoerder had haar proberen te weerhouden, en ze wist dat ze fout zat, maar die vogel moest en zou ze hebben. De straf nam ze maar voor lief. Niemand weet hoe dood die vogel was, lees: hoe lang die vogel al dood was. We namen aan dat dat kotsen zou worden. Ik zei de Bevelvoerder dat ik bereid was heel veel taken over te nemen, maar die kots ging ik niet opruimen, no way. Ach, zei de Bevelvoerder, na Haiti stinkt niks meer. Zo schuldbewust als in mijn vermogen lag, moest ik toch concluderen dat ik de eventuele kots-to-come van de hond echt niet zou kunnen opruimen! Even later lag het hondje in diepe slaap en ik lag klaarwakker in bed, oren gespitst op onheilspellende geluiden van beneden. Ze kwamen niet.

Vanmorgen liep ik met lood in mijn benen naar beneden. Er kwam me geen geur tegemoet. So far so good. Met een angstige blik keek in de bench. En daar zat gewoon een hele blije Fletcher me kwispelend aan te kijken. Gaan we lopen, baas? Nu? Gaan we nu uit? Nu, NU, NU? Baas? Ik ben zo blij je te zien baas! De bench was schoon. En we maakten een heerlijk rondje. Ze at geen poep, ze at geen vogels, ze sprong tegen niemand op. Wordt dit vandaag zo’n dag? Zo’n leuke dag? De dag dat we vieren dat we 12 1/2 jaar samen zijn? Alsnog onze verjaardagen vieren? En het feit dat ik kankervrij ben? En dat iedereen komt en dat het leuk is? Zo’n dag?

Advertenties

24 thoughts on “Een hele gore avond.

  1. zo’n avond dus. we hadden het er gisteren over: die LUCHT van kots! mijn vader, die verpleegkundige is geweest en toch echt wel wat gewend is, kan er ook niet tgegen. Volgens mij is de mensheid te verdelen in Zij-die-tegen-kots-kunnen en zij-die-niet-tegen-kots kunnen. En alle kots: hondenkots, kattenkots. die lucht is goor, maar ook dat warme, brrrrr.het enige wat helpt is alles zo snel mogelijk op te ruimen en door je mond te ademen. en NIET NADENKEN!

  2. Hoe fijn is de dag inmiddels al?
    Gefeliciteerd met jullie 12,5 jarig huwelijk, kankervrij zijn, de verjaardagen en het feit dat Fletcher niet gekotst heeft!

  3. Repel je kunt het nog hoor…….. ik moest hartelijk lachen om je blog………. Het lijkt wel of je weer gewoon leeft 😉 Ik hoop dat dat het ook na vandaag leuk blijft. Gefeliciteerd met jullie mijlpalen.

    groetjes,

    Dorothé

  4. Pffff Repel, wat kan jij een sfeer neerzetten! Dat overgeven ja… diep uit de krochten van mijn herinnering komen zulke gore avonden, nachten en ochtenden tevoorschijn. Heb je weleens een kind gevonden ’s morgens die ergens in de nacht had overgegeven en gewoon was verder geslapen? Dan ligt er zo’n dikke koek half over zijn gezicht en over het dekbed. Het vocht is doorgesiepeld en de stank is halverwege de trap al te ruiken (met de deur dicht!). Vroeger kon ik geen poep en overgeefsel opruimen zonder zelf mee te doen, maar sinds ik kinderen heb gekregen kan ik alles. Alles behalve warm. Als het nog warm is, leg ik er keukenpapier over tot het afgekoeld is. Daarna ruim ik het pas op. Maar hey: als je 12 1/2 jaar samen bent, is het smerigste overgeefsel snel vergeten toch? GEFELICITEERD!!!!
    OT: heb je mijn laatste logje nog gelezen?

  5. JAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA!
    Repel is back..!
    DIT is er eentje repel-style!
    Oke ik bedoel niet het onderwerp, maar wel de manier waarop beschreven wat je mee gemaakt hebt ‘-)

    Gefeliciteerd meid, hoop dat je een fijne dag hebt gehad.
    Liefs,

  6. hahaha, heerlijk logje. Je hebt het nog in je. Maar ik had wat dat betreft ook niet anders verwacht. Enniewee: goor in het kwadraat dit allemaal. Maar vandaag: FEEST! Ik hoop dat jullie met volle teugen genoten hebben (of nog aan het genieten zijn, als is Portugal – Nederland op dit moment niet echt bevorderlijk voor de feestvreugde).

  7. 12 1/2 jaar? Een paar dagen geleden was het op hyves nog 12 1/5 jaar?
    Gek hoe 1 zo’n opmerking al je gore momenten ineens weer in een ander perspectief kunnen zetten. Toch heb je groot gelijk hoor, ik zou het ook niet willen opruimen. Ik moest wel (meer dan) glimlachen over het ‘spontaan’ doorbreken van Draakjes bed, net als het ‘zomaar vanzelf af-genezen’ van zijn korst ;).

    Je kan inderdaad zo van die dagen hebben, dat je beter in bed was blijven liggen. Maar ja, dat kun je als moeder nooit maken.

  8. Van harte alsnog met jullie 12 1/2 jarige huwelijk.
    Dat er velen mogen komen.
    Hoop dat je een mooie dag heb gehad.
    Gefeliciteerd ook met kankervrij.
    Hopelijk blijft het zo,dikke knuffs voor je lieve repel.
    Mooie log.
    Groetjes Cathleen.

  9. Repel, mijn man ik ik hebben destijds samen de ‘blegh dingen’ verdeeld. Ik kan echt niet zonder kotsen kots opruimen, en hij ging over zijn nek van poepluiers. Dus ik ruimde poep en manlief kots, een prima verdeling wat mij betreft dan.
    Juch ik ging van je verhaal al bijna over mijn nek.

    Oh ja en nog gefeliciteerd met jullie 12½ jarig feest.

  10. Ooooooo gatver…. kots….
    Ik ruimde het nooit op, nou ja bijna nooit, ik pakte het kind en zette die onder de douche, met kleding en al.. en onder de douche ging ik kind uitkleden.
    Man mocht fijn de kots opruimen….

    Ik ben te laat om je te feliciteren, maar doe het alsnog. Ik hoop dat je een leuke dag hebt gehad. Het lijkt me wel, na zo’n avond en zo’n tijd is alles een stuk mooier, fijner, blijer.. toch?!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s