Interviewen is, zeg maar, niet helemaal mijn ding

Ik ken hem via twitter; hij is een van de virtuele loopmaatjes.
Bij de 20 van Alphen zag ik hem voor het eerst en we hit it off (lees: hij kletst net zo veel en enthousiast als ik).
De tweede keer dat ik hem zag was op het 10 kilometerpunt bij de marathon van Utrecht.
Hij kwam naast me fietsen en vroeg hoe het ging. Hij bleef een kilometertje bij me rijden.
Na de finish zag ik hem weer; hij was blijven hangen om te kijken in welke toestand ik over de finish was gekomen.

En net in de fase dat mijn interesse in andere logjes uitermate beperkt is, stuit ik op een logje van hem over zijn tiende marathon.
Ik reageerde met een vraag: welke was de leukste.
En voor we het wisten, was het idee geboren: ik zou hem voor de log gaan interviewen over de 10 marathons die hij heeft gelopen.
Over de moeilijkste, de leukste, en over degene die hem het meeste is bijgebleven.

En wat blijkt? Ik kan kletsen en kan een beetje schrijven…maar interviewen kan ik niet. Het werd geen Q&A.
Maar dat bleek ook helemaal niet erg. Zijn loopverslagen van de marathons op zijn eigen log zijn boeiend en beeldend…daar kan ik weinig aan toevoegen met een letterlijk verslag (de linkjes naar de logjes over zijn marathons staan onderaan dit logje!). Veel leuker is het meta-verslag van een avond kletsen met John over hardlopen en marathons lopen.

Want hoe zit dat? Waarom ga je een marathon lopen. Wat maakt dat je als hardloper ergens dat besluit neemt om die 42,195 kilometer te gaan lopen? Het blijft een magische afstand en de eerste keer dat je hem loopt is magisch. En de moeilijkste ook: het is onbekend terrein. In John’s geval had het na enkele jaren hardloopervaring iets te maken met 42 worden. Het leuke is dat hij al looptrainer was voor hij zijn eerste marathon liep. Iets kunnen en iets kunnen overbrengen zijn twee verschillende dingen. Maar in 2009 liep hij dus zijn eerste marathon. De marathon van Rotterdam. En die liep hij nog twee keer daarna. Want Rotterdam is bijzonder, Rotterdam is mooi. Rotterdam moet je een keer gedaan hebben volgens John. Die opmerking heb ik dus in mijn oren geknoopt! Hij liep er zijn eerste “sub 4” in 2010. Voor de niet-lopers onder jullie: sub 4 betekent onder de vier uur. Ook die gedachte heb ik in mijn oren geknoopt. Zijn PR staat overigens niet in Rotterdam: die staat in Terschelling: de tweede keer dat hij de Berenloop deed in 2011 knalde hij ruim 20 minuten onder zijn PR naar 3.28. Pas als je zelf loopt gaan die getallen betekenis krijgen: “sub 4 op de marathon” en “20 minuten van je PR af” zijn feiten die zelden landen in je omgeving der niet-lopers. Er zijn ook een heleboel dingen te vertellen over 3 marathons die hij liep 2011, maar opvallendste vond ik dat die marathons geen doelen op zich waren, maar lange duur”trainingen” op weg naar de 60 klometer van Texel. Ergens na het besluit om die 42,195 kilometer te gaan lopen, kwam dus het besluit om 60 kilometer te gaan lopen. Ik vraag me ook af hoe een niet-loper aankijkt tegen het verschil tussen 42,195 en 60 kilometer. Ergens na het besluit om 42,195 kilometer te gaan lopen komt dan het besluit om sub 3.20 te gaan lopen. In Boston, of all places. En waarom? Omdat je je voor Boston moet kwalificeren, da’s speciaal. En de marathon van Boston is geen rondje, maar gaat van A naar B.
En wat voor mij als een rode draad door zijn verhaal van de 10 marathons loopt, is het sociale aspect van de zogenaamde individuele sport hardlopen. Met wie hij over de finish kwam en waarom. Het samen beleven van een marathon. Met zijn loopmaatje, of als haas voor een maatje, of met zijn trainer van destijds…en wat ik heel mooi vond: met zijn meissie tijdens haar droomdebuut op de marathon van Berlijk in 2011. En met die gedachte gaat hij ook voor de Goofy Challenge in Florida: op zaterdag de halve marathon samen met zijn vrouw en op zondag de hele.

Voor we het wisten hadden we een hele avond wegekletst en al bladerend door zijn blog besloot ik dat het totaal niet erg is dat ik niet kan interviewen. Dit logje is veel meer Repel Style. Ik zou dat best vaker willen doen, er zijn nog zat lopers die ik een keer het hemd van het lijf zou willen vragen. Maar deze keer ging het over John, die ik zag vlak voor mijn operatie en die ik zag op de marathon die ik liep en voor mij symbolisch was.

In maart dit jaar bij de 20 van Alphen
Image Hosted by ImageShack.us

Een hardlopend stel en hun schoenen…
Image Hosted by ImageShack.us

De marathons van John:

http://hardlopendeboer.blogspot.nl/2009/04/i-finished-2009-rdam-marathon-john.html
http://hardlopendeboer.blogspot.nl/2010/04/een-pr.html
http://hardlopendeboer.blogspot.nl/2010/11/bereloop-beregoed-en-beregezellig.html
http://hardlopendeboer.blogspot.nl/2010/12/spijkenissegeslaagd.html
http://hardlopendeboer.blogspot.nl/2011/02/dit-keer-wel.html
http://hardlopendeboer.blogspot.nl/2011/03/akrm-ultradebuut.html
http://hardlopendeboer.blogspot.nl/2011/04/mijn-derde-rotterdam-marathon.html
http://hardlopendeboer.blogspot.nl/2011/09/berlijn-marathon-1.html
http://hardlopendeboer.blogspot.nl/2011/09/berlijn-marathon-2.html
http://hardlopendeboer.blogspot.nl/2011/09/berlijn-marathon-3.html
http://hardlopendeboer.blogspot.nl/2011/09/berlijn-marathonde-ontknoping.html
http://hardlopendeboer.blogspot.nl/2011/09/haar-eerste-42.html
http://hardlopendeboer.blogspot.nl/2011/11/berenloop-berengoed-pr.html
http://hardlopendeboer.blogspot.nl/2012/06/geslaagde-slachtemarathon.html

Advertenties

8 thoughts on “Interviewen is, zeg maar, niet helemaal mijn ding

  1. Helemaal zoals ik het voor me zag. Repel Style!
    Wederom een erg leuk verslag/interview van jou hand. Dit moet je vaker doen, want er zijn nog een hoop lopers/loopsters die vast en zeker een fantastisch verhaal te vertellen hebben.
    Complimenten, pas aan het eind gerealiseerd dat het over mij gaat 😉

  2. Die foto zegt misschien nog wel meer dan 42, 60, sub4, -20, etc.
    De foto laat mij zien wat een impact net lopen heeft op het dagelijkse leven en daar kan ik me iets bij indenken, dat geeft mij een beeld.
    Los van de ontzettend knappe prestaties die je hier raakt, laten we wel wezen.
    Leuk om zo te lezen, ook al is het geen ‘echt’ interview.

  3. Pingback: Interview door Repel « Hardlopendeboer

  4. Het is volgens mij een heel hechte wereld die hardloopwereld. Fijn dat ze daar ook op je passen meis. Leuk interview en volgens mij is dat wél helemaal jouw ding. 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s