Ga ik Groet uit Schoorl weer doen?

Of ik me weer wilde inschrijven voor Schoorl, vroegen mijn Matties me.

Ik loop graag 30 kilometer en ik loop graag in Schoorl.

Alleen…

Ik liep Schoorl op 12 februari 2012.
Ik was die dag perfect gelukkig.
Ik liep die afstand pas voor de derde keer en ik was nerveus.
En ik mocht meelopen met het loopclubje van een Mattie.
Ik ontmoette daar veel virtuele twitter Matties voor het eerst.
Ik liep daar als een tierelier.

Die dag was P.E.R.F.E.C.T.
En exact twee dagen later stortte mijn wereld in.

Ga ik Schoorl weer doen, was de vraag.

Ja.
10 februari 2013 sta ik er weer voor de 30 km.
Hopelijk met de Matties die snappen dat het niet om de afstand zal gaan.
Dat ik er traanloos doorheen kom, kan ik namelijk niet beloven.

Deze foto doet tot op de dag van vandaag pijn.
Twee dagen na deze foto lag mijn leven aan puin.
Ik kijk zo blij.
Zo ongelofelijk blij.
Daar heb ik moeite mee.
Wat was ik gelukkig, 2 dagen voor de ramp.

Advertenties

15 thoughts on “Ga ik Groet uit Schoorl weer doen?

  1. Lief ik denk dat het juist prachtig is om daar te lopen. Het is een soort van hervinden Een jaar waar je heel veel leerde en een jaar waar je afscheid nam van het onbezorgde.In een jaar wat een ander zijn hele leven over moet doen. Want zo’n jaar als dit neemt heeeeeeel veel . Maar geeft ook. Wijsheid en inzicht denk ik.
    Een jaar wat je leerde dat alles niet zomaar vanzelf sprekend is…..
    LOOP Repel LOOP.
    Een dikke knuf van mij ……

  2. Ach meissie, ik huil met je mee, mijn hart bloedt met je mee…… Mis je en dat zal voorlopig nog wel even zo blijven. Leo heeft me nodig hier, ik kan niet weg 7 november is mijn intake. Ik werk me te pletter aan mijn conditie, ga iedere dag naar de Sportschool. Ik loop onder andere op de band, ik denk aan je iedere keer dat ik daar loop……

  3. Ach Repeltje, meid natuurlijk een loop met een extra zwaarte, maar je gaat het redden, in tranen of niet, dat maakt niet uit. Je bent er weer daar in Schoorl. Zeker weten dat je vrienden je zullen begrijpen.

  4. Ah lieverd, ik huil met je mee. IK denk zo veel aan je, ik hoop en bid …. en door mijn tranen heen zie ik die andere foto. Die van 9 april. Die foto die in mijn netvlies ingebrand is ….. ik ben zoo trots op je. Miss you!!!

  5. alle eerste keren na zijn zo moeilijk… alle 2de keren na trouwens ook:).. maar weet je repel… als je kiest voor leven, kies je voor doorgaan, tenminste als je toch kwaliteit wilt…en elk keer stap je verder over je drempel. Gewoon omdat je het kan en omdat je wilt….
    Veel plezier in Schoorl

  6. Ja… toen was je ‘onwetend’.
    Wat liggen momenten toch VAST!
    Heel veel succes voor februari 2013.
    Wie weet, dan weer een heel bijzondere foto waar je ook blij en trots kunt zijn!

  7. Dat geluk, dat is in aantocht. En de foto van februari 2013 gaat dat laten zien. Manlief hier is (ook) besmet met het virus en zal ook meelopen – en dus zal ik met mijn kindjes langs het parcours staan. Heb je meteen nog een tot op heden onbekende aanmoediger die zakdoekjes bij zich heeft 😉

  8. Hi Repel,

    Pas na de diagnose ben ik op je blog gekomen. Ik begrijp je wel en niet maar volg je omdat wat je neerschrijft zo puur en knap is. Ook wat je nu schrijft over de 2 dagen daarvoor dat je leven nog heel was en daarna niet meer en hoe je verder gaat. Want dat je verder rent staat als een paal boven water en je tranen horen daarbij. Ik vind het moedig van je, maar dat vind ik de hele tijd al.

    Keep running,

    Dorothé

  9. Het plaatje zal helemaal compleet zijn indien in ieder geval dezelfde matties meelopen, en wie weet hoeveel meer 😉
    Ach, en als die tranen komen…..lekker (mee) laten lopen.

  10. Repel,
    De beslissing om te lopen kun jij alleen nemen. En het is een lastige. Afgelopen jaar moest ik afscheid nemen van de Fjoertoer, een tocht op Terschelling. En ik weet hoeveel pijn dat doet. Je wilt nog zo uitgaan van het lichaam wat je had en je wilt nog zo graag terug en soms maak ik ook nog plannen alsof het niet veranderd is. Maar het is wel veranderd. Ga uit van je nieuwe mogelijkheden. En als het je lukt….dan zijn het tranen van overwinning!! En als je het niet gaat doen, omdat het niet kan, wees dan trots op jezelf dat je de realiteit onder ogen durfde te komen. Misschien is dat nog wel veel moediger en een grotere overwinning!! En wat je ook kiest, die zakdoeken zul je nodig hebben.
    Succes en een lieve groet, Romana

  11. Deze mattie zal er in ieder geval bij zijn en ik weet zeker nog vele andere. We maken er een mooi loop van en een nieuwe blije foto waar je trots op kan zijn. *Knuf*

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s