Oei, ik groei!

Mensen die mij kennen (of mijn log al heel lang lezen) weten dat ik de meest fantastische gesprekken heb met mijn tandarts. En dat ik sowieso de meest fantastische tandarts heb. Maandag was het voor ons tandartsdag en nadat de Daltons waren geweest en ze de tandarts en zijn assistente een grote “kusknuffel” hadden gegeven, werden ze naar school gebracht door de Bevelvoerder. Ik bleef achter voor een bakkie koffie en een goed gesprek, die tanden zouden later wel komen. Zo werkt mijn tandarts en er is geen betere remedie tegen angst voor de tandarts kan ik vertellen. Draakje had na drie keer in de stoel “tandjes geteld” te hebben zelfs geklaagd dat hij nog steeds niet aan de beurt was geweest (je kan het altijd proberen!). Patiënten die haast hebben en niet tegen die manier van werken kunnen (een afspraak om 8 uur kan zomaar inhouden dat je pas om half 10 aan de beurt bent omdat het veel te gezellig is), kiezen een andere tandarts.

Maar goed. Het gesprek. Mijn tandarts heeft een wat moeizame relatie met een dame die -zo begreep ik uit zijn woorden- heel erg hard geluk aan het najagen is. En het is nooit genoeg. En gelukkig is ze ook niet en al helemaal niet gelukkig genoeg. Toen realiseerde ik me dat het baasje van Ben mij allang drie treden hoger dan dat heeft getild. Ik ben namelijk wel gelukkig. Ik heb een heel gelukkig leven. Want: er is heel veel naars gebeurd in 2012, ik heb pijn gehad en ik ben bang geweest en er is in me gesneden en ik ben gebombardeerd met radioactieve straling. En nog steeds ben ik bang. En er gebeuren nare dingen en die zullen blijven gebeuren in het leven: shit happens, heus. Dat betekent dus dat je moet genieten van de gelukkige momenten op een dag die zomaar voorbijkomen. Binnen is binnen, scoren dat geluk, vanmiddag gaat die plensbui wel weer vallen, maar voor dat moment is het mooi. Ja, na zonneschijn komt wel weer regen, maar als het dan een keer chocoladehagelslag regent ben je verplicht je boterham buiten te houden. En verdomd als het niet waar is: ik voel het zo en ik leef het oprecht zo.

In Berlijn ging ik een rondje hollen met iemand in een park met de mooiste herfstkleuren. Er is hommeles in mijn leven, maar op dat moment was er niks mooiers dan lopen in een herfstbos. Ik was totaal gelukkig. Ik sta niet meer waar ik stond begin dit jaar. Ik sta minimaal 3 treden hoger. Oei, ik groei. Als ik jou een bos bloemen wil geven doe ik dat, ongeacht of je ze op tafel zet of dat je ze weggooit omdat je niet van afgesneden voortplantingsorganen houdt. Da’s mijn nieuwe mantra. Mijn autonomie. Dat werkt bevrijdend en daar word ik ook gelukkig van.

**KLIK** Rondje Berlijn **KLIK**

Advertenties

11 thoughts on “Oei, ik groei!

  1. Ik vind het zo mooi hè? Zo mooi om te zien hoe razendsnel je schakelt en je je aanpast aan je nieuw verworven wijsheid en daar vervolgens naar handelt.
    En nog mooier: dat ik je de laatste tijd zo vaak tegen kom op onze persoonlijke weg die elkaar ook weer zoveel overlapt en we elkaar weer verder helpen.
    Mooie Repel: diepe buiging voor je!

  2. Dat van dat geluk heb ik precies hetzelfde! Scoren! Maar dat houdt ook wel in dat je op bepaalde momenten je verdrietige, je negatieve gevoelens ook erkent, niet uit ontevredenheid, maar omdat ze het geluk een diepere dimensie geven. Want je KAN pijn hebben en toch tegelijkertijd gelukkig zijn, je KAN bang, ziek zijn en toch ook gelukkig (soort van) . Je snapt me wel……

  3. Als ‘het nooit genoeg is’ zal de dame in kwestie ook nooit gelukkig kunnen zijn. Gelukkig moet je niet worden, gelukkig moet je zijn, het moet in je zitten. En als het niet in je zit heb je altijd pech.

  4. Oh al die clichés waarmee we allemaal vrij regelmatig rondstrooien die zijn gewoon hartstikke waar nietwaar? Ik ben zo trots op jou (hahaha, waar haal ik het idee vandaan dat ik überhaupt trots op je mág zijn), om hoe je omgaat met alles, om hoe eerlijk je bent, om hoe jij jij bent. En ons daarin laat delen.

  5. Heerlijk zo’n tandarts, de mijne is wel goed, maar ik zweet nog altijd peentjes als ik daar in de stoel zit. . . . .

    Goed die drie treden hoger en heerlijk dat je zo zonder meer gelukkig kan zijn, zelfs de narigheid kan je een trede hoger brengen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s