Verwerken – Wijzemans’ Style

Ruim drie weken lang heeft Wijzemans zich stil gehouden volgens de Bevelvoerder. Aan niks kon je merken dat hij zijn moeder miste of dat hij moeite of last had met de situatie. Hij at, hij sliep, hij ging naar school en hij speelde. Hij ging zelfs uit logeren. Maar hij was zoals altijd op zijn eigen wijze introvert en in zichzelf. Zo kennen wij hem. In zijn spel, in zijn game, in zijn hoofd. Onbereikbaar. Schijnbaar. En oh zo anders dan de rest van ons stervelingen. Op bezoek in het ziekenhuis leek het gedurende drie weken alsof Wijzemans het concept stoïcijns had uitgevonden. Onverstoorbaar. Onbereikbaar. Onaangetast. Schijnbaar.

De laatste dagen van het ziekenhuis echter, zocht Wijzemans op bijzondere wijze toenadering. Begon hij me dingen te vertellen over zijn game op de iPad. Ik vond dat heel bijzonder, want eigenlijk vertelde hij me een stukje over de binnenkant van zijn bolletje. Met de uitleg van wat hij aan het doen en creëren was in zijn virtuele wereld in zijn game, leek het net of hij me inzicht probeerde te geven in een stukje van de wereld in zijn hoofd.

Toen ik gisteren thuis (THUIS!) kwam, pakte de Bevelvoerder mijn spulletjes uit. Dat, en alle kaarten en kado’s die ik had gekregen. Een immense berg. Wijzemans’ oog viel op de velours bloem met vrolijke kleuren en het smiley gezichtje waarvan ik helaas niet meer weet van wie ik hem kreeg. Hij keek er helemaal verliefd naar. Ik riep hem bij me en vroeg of hij hem wilde hebben. Ik gaf hem met de woorden dat hij voor hem was omdat ik zo lang was weggeweest. Wijzemans trippelde direct heel vrolijk naar boven, al roepend “lub joe!” om zijn bloem een mooi plekje op zijn slaapkamer te geven.

’s Avonds toen hij allang op een oor had moeten liggen kwam hij met tranen in zijn ogen naar beneden met zijn dierbare wasbeer. Die gaf hij aan mij, omdat ik mijn bloem niet meer had. En ik had toch iets nodig voor mijn been. Met knuffels en geruststellingen dat de Daltons echt alles zijn wat ik nodig heb, bonjourde ik hem naar boven mèt wasbeer èn de bruine teddybeer die ik ook had gekregen voor mijn been. Wijzemans kon de extra teddybeer vast gebruiken voor die nacht, die zou ik morgen wel terug krijgen.

Vanmorgen veel te vroeg, veel te ver voor de wekker kwam Wijzemans onze kamer in. Hij kwam de teddybeer alvast terugbrengen. Hij wilde heel zachtjes doen en voorzichtig voor mijn been. Maar teddybeer moest wel in het hoekje van mijn bed.

De Bevelvoerder merkt het continu op: Wijzemans is blij dat ik weer thuis ben, hij merkt het aan alle kanten. Ik kijk naar de Bevelvoerder en merk op dat zijn zoon niet de enige is.

Advertenties

33 thoughts on “Verwerken – Wijzemans’ Style

  1. Wat fijn dat je weer thuis bent, Repel! Ook voor de jongens en je man natuurlijk! Nu heerlijk thuis herstellen maar. Toch veel beter dan in zo’n ziekenhuis.
    Ik hoop voor je dat het been goed zal genezen, en je er weer helemaal bovenop komt!
    Groet, Tineke

  2. THUIS! Je bent thuis. Je eigen bed is een rottrap hoger en je WC heeft een smalle deur. Je beddegoed wordt niet meer iedere dag verschoond maar JE BENT THUIS. Hoe lang de weg ook is, die je nog hebt te gaan, je bent thuis. Bij je eigen lieverds. Geen rare buurmannen meer in het bed naast je, maar je eigen lieve man dicht bij je. Geen chagrijnige plegen meer, maar je eigen lieve jongens. Je eigen keuken, je eigen kleding. En je hond, die zeker GEK ging toen ze je weer zag. Een marathon is lang, wie weet dat beter dan jij …. maar je gaat het redden lieverd. Het maakt niet uit hoeveel liter zweet en tranen er voor nodig zijn, hoofdzaak is dat je het doel voor ogen hebt. Je eigen tempo, je eigen doelen. Ook al is het eerste doel om zelf je onderbroek weer op je mooie heupen te kunnen trekken, het is een doel en JIJ kan ALLES aan. Wijzemans is een echte Wijzemans en zijn mama is een wijze vrouw. Kanjer.

  3. Prachtig Repel…. wat een geweldige familie zijn jullie toch. Ben blij om je thuiskomst, maar er is nog wel een weg te gaan met je been etc. natuurlijk…. ik hoop dat er geen beren meer op je weg komen, behalve teddyberen natuurlijk.

    groetjes,

    Dorothé

  4. Fijn, dat je weer thuis bent meid! Hoop dat je onze bloemen vorige week hebt gekregen? Nog veel sterkte, het ziekenhuis heb je tenminste wat je been betreft al weer achter de rug! Mag je al een beetje hobbelen? Dikke knuffel voor jou en liefs voor je familie. Ellen en Stefan uit D.

  5. Heerlijk weer thuis.
    Wijzemans is een heel bijzonder manneke, fijn dat jij hem echt helemaal begrijpt .
    Nu weer rustig helemaal beter worden, dat gaat je lukken ook lopen zal op den duur weer gaan, Stap voor stap ga je weer vooruit .
    Geniet van je mannen Repel, ze zijn stuk voor stuk goud waard.

  6. wow joepie eindelijk thuis heerlijk!
    heel erg fijn dat je er uit bent.een dikke pakkerd vanuit Frankrijk,
    en van jouw jongens, geniet ik op afstand
    mee gr Pinkèl

  7. Wat fijn dat je weer thuis bent. Je verhaal over Wijzemans en jouw reactie op hem heeft mij erg ontroerd. Wat boft hij toch met zo’n moeder en jij met zo’n zoon (met alle 3 hoor)..!! Xxx

  8. Elk kind verwerkt op zijn eigen wijze, maar juist die kinderen, de Wijzemansen onder de kinderen, die hebben het zo moeilijk. En zo’n bezoekuur kan dan soms net te kort zijn om een kijkje in dat bolletje te doen. Heerlijk dat je daar nu weer alle tijd voor hebt. Super dat je weer thuis bent! Alweer een stapje op de weg naar…

  9. Ik lees je naam boven je blog en schiet ondanks mijn griephoofd éven in de lach. MAF mens!
    Maar zolang het je lukt om je humor te behouden, ben je op de helft (o.k., misschien een kwart – maar het helpt zéker!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s