Senses

Ik ben beter in gezichten dan in namen. Ik ben heel visueel ingesteld. Ik ben altijd degene die ziet of iemand een nieuwe bril heeft en ik kan me met alle gemak deze kamer waarin ik nu zit op z’n kop voorstellen. Of binnenstebuiten.
Ik heb geen richtingsgevoel, geen interne kompas. Ik weet hoe het er hier uitziet en ik weet hoe het er in Repelbuurdorp uitziet, maar negen van de tien keer weet ik niet hoe ik van hier naar daar kom. Ik zie de weg ertussen niet. Volkomen blanco.
Ik ben slecht in het onthouden van geuren. Ik kan me met de beste wil ter wereld mijn favoriete parfum nu niet voor de geest halen, noch de geur van vanillevla.
Ik ben goed in geluiden, ik kan geluiden en stemmen goed onthouden en ik ben muzikaal. Maar ik kan informatie niet goed tot me nemen zonder visuele ondersteuning. Zonder ‘plaatjes’.
Ik zou niet meer weten hoe kiespijn aanvoelt. Ik kan het me niet meer voorstellen terwijl ik het toch echt serieus heb gehad. En toen de eerste wee van kindje nummer twee zich aandiende, realiseerde ik me met ultiem afgrijzen oh my holy kak, zo voelde dat….oh for the love of God what have I done?

Volgens mij ben ik hierin volkomen normaal. En Spelmaker is net als ik. Hij mist ook richtingsgevoel op dezelfde maffe wijze als ik en hij is beter in het ene zintuig dan in het andere, maar niets springt er op een aparte manier uit.

Wijzemans echter, is heel gevoelig voor stemmen. Het stemgeluid van iemand, het timbre, is voor hem allesbepalend of hij iemand aardig vindt, of hij de informatie tot zich kan nemen en zelfs bijna bepalend voor zijn stemming. Als je stem hem niet aanstaat maakt het niet uit wat je zegt. Uit je stemgeluid leidt hij af wat je voor hem voelt, of je het meent en of hij bereid is naar je te luisteren. “Lieverd, hoe is je nieuwe juf?” “Ze heeft een mooie stem.”

Draakje is gevoelig voor geuren. “Ik ruik iets!”, hoor je hem vaak zeggen. Maar ik zeg het verkeerd: hij is volgens mij niet gevoelig voor geuren, hij ruikt gewoon heel erg goed. Ik denk namelijk dat hij meer ruikt dan wij. Op een dag kwam hij thuis uit school. De Bevelvoerder deed de deur open en toen riep hij “Oma is er!” Ze was onverwachts langsgekomen en hij had in de deuropening, in de hal, nog half buiten al geroken dat ze er was. En nee, oma werd vanuit de woonkamer niet omringd door een wolk van parfum.

In de dierentuin bepaalt de geur wat hij van de dieren vindt en hoe lang hij ergens wil blijven. Is het wellicht zo dat als hij inderdaad beter zou kunnen ruiken, dingen ook eerder zullen stinken voor hem? Vanwege de overkill?
Toen ik gisteren een mail kreeg van een moeder die het uitje naar de boerderij had begeleid, was ik dan ook totaal niet verbaasd door de foto die ze meestuurde. Tot het bot ontroerd was ik wel. Dat dan weer wel.

20130328-120745.jpg

Advertenties

9 thoughts on “Senses

  1. Wat is het toch een poepje ,al is het in dit verband iet wat ongelukkig gekozen . Hihi. Mijn middelste zoon en ik hebben ook zo’n neus. Wij vragen niet hoe was het als we ergens waren ,maar hoe rook het. Weet het is maf maar tis niet anders. Moet dan altijd aan het boek Parfum denken, ook zo’n neus die alles rook.:-)hihi. En geloof het of niet kleine Tove ,roept ook al WAT RUIK IK. Maar bij haar gaat het dan om de vieze lucht. Die foto van jou mannetje is goud waard . Echt een mooie om te bewaren voor een levensloop als hij trouwt. Dikke smak . Maar heel voorzichtig want ik heb een koorts lip. 🙂

  2. Mooi logje! Ik heb dat ook met stemmen, er zijn ‘moeders’ op school die ik echt niet aan kan horen. Zulke snerpstemmen! Dus ik snap jouw manneke wel.
    Ook heb ik absoluut geen richtingsgevoel, dat is echt lastig soms!
    Maar jij hebt wel een prachtig gevoel voor je mannen en dát delen we.
    Geweldige foto trouwens:-)

  3. Wat een schatje dat Draakje van jou. Weet nu trouwens niet of ik ooit wel durf te praten als Wijzemans in de buurt is want stel je voor … Vindt ie mijn stem niet goed klinken of dat accent maar heel raar. 😉

  4. Herkenbaar, ik ben ook heel visueel ingesteld.
    En onze jongste dochter heeft vroeger gespeeld op het strand, terwijl er een vieze geur was van zeewier. Spelen met schepje en emmertje, maar met één hand. Met de andere hand kneep ze haar neus dicht!

  5. Ik ben een gevoelsmens. Geuren, vooral geuren! En herinneringen. Ik weet veel aan de hand van herinneringen. Als ik iets wil onthouden moet ik het eigenlijk in een verhaal of een liedje gieten dus. Door mijn lief heb ik geleerd om enigszins beeld bij het geluid te krijgen als het om richtingsgevoel gaat. (keer op keer met je neus op een kaart geduwd worden helpt dus blijkbaar…. *schater*)
    Ik voel ook veel. Spanning. Ongemak. Vaak nog voordat een ander het beseft. En dat is vervelend. Heel vervelend vaak… Maar ja, het is wie ik ben. Dus… ik doe het er maar mee! Hahahaha

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s