11 september

En de volgende controle foto is 11 september. En dan maken we een plan, zei Dokter Bud in juli na een voor mijn gevoel slecht nieuws gesprek, voor zijn gevoel je doet het goed gesprek.

In juli was er botaangroei (#galgjewoord) te zien en positief en duimen omhoog maar verre van voldoende.
Het is een groot bot met grote vierkante centimeters breukvlakken in al die breuken en er leunt een lichaamsgewicht op, bij lopen zelfs meer, laat staan bij hardlopen.
Er staat een jaar voor.
Voor die pen.

Ik ondervind nu wat Dr. Bud me destijds voorspelde: dat jaar ga je niet redden.

Want die pen gaat pijn doen.
Ik heb pijn.
Ja uiteraard heb ik pijn, “duh”, ik heb sinds 4 februari elke dag pijn, maar nu voel ik de penpijn. Erbij. Steeds meer.

De pen belemmert de revalidate.
De pen veroorzaakt pijn.
De pen maakt mijn knie kapot.
De pen veroorzaakt bloeduitstortingen vanwege de schroeven.

Maar dankzij de pen kan ik lopen terwijl mijn bot geneest.

Ik heb een haat/liefde verhouding met die pen.

De plaat is groter, meer schroeven, immenser.
Maar die voel ik niet.
Die mag blijven zitten tot ik er last van krijg.
(het klonk als een disclaimer)

Maar als ik tegen de plaat druk, drukken de schroeven van de plaat tegen de pen.
En dat doet pijn.
De pen doet pijn.

11 september maken we een plan, heeft hij beloofd.

Over exact 12 uur zit ik tegenover Dr. Bud die dan de uitslag heeft van de controle foto van morgenochtend vroeg.

Advertenties

11 thoughts on “11 september

  1. Pffff nou, ik zal aan je denken. Revalideren is altijd een hele klus en een hele langdurige. Laat het de boel niet kapot maken, wacht tot het kan! Weet je wat er met een bevalling kan gebeuren als je te vroeg perst? Dan kan dat randje gaan opzetten waardoor het persen moeilijker gaat. In extreme gevallen zet het zo ver op dat je de baby er niet meer kunt uitpersen……. Laat zoiets niet met jou gebeuren! Ik vind het nogal eng klinken als je zegt dat die pen je knie kapot maakt……. Dapperheid bestaat soms niet uit het verbijten van pijn, maar uit WACHTEN, de moed om te wachten en vertrouwen te hebben. Doe ondertussen allerlei andere dingen om je conditie te verbeteren, maar geef het genezingsproces de kans! Zo, en na deze preek, wil ik nog even zeggen dat ik je een superwijf vind en dat ik mijn petje voor je afneem……

  2. Ik sluit me bij Janneke aan. Ik heb gezien wat er gebeuren kan als de pen te vroeg eruit gaat. Dan is de weg nog veel langer en wellicht zonder finish. en check dat gevoel even van die pen en je knie. Pennen doen mss wel rare dingen in je hoofd. als je dan toch tegenover die arts zit….hé? 🙂 Ow enne Repel, je gaat toch wel op je stiletto’s naar binnen daar hé? *grijns*

  3. Janneke zegt het goed. Wachten. Geduld. Moed. Verbijten. Vertrouwen. Zoek/voel het juiste moment. Als dat vandaag is, is het vandaag. Maar waarschijnlijk niet. En dat weet je dan ook. Hang in there Repel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s