Laagjes afpellen “to the max”

Vanmiddag bij het verlaten van werk had mijn Vriendin Loopmaatje dienst in de portiersloge.
Ze schoot me aan. Hoe het ging.
En ze was vol complimenten.
Want ik had dan wel geluk gehad hè, maar niks gaat goed zonder de juiste instelling.
Want ik ben zo’n knokker en ik laat de moed niet zakken.
Anders was ik nooit zo ver gekomen.
Gutteguttegut, eerst kanker en dan een ongeluk.
En dan nog zo lachen en knokken.

Ja ja. Ik ben me er eentje.
Ik probeerde te praten over haar blessure, maar dat lukte slecht. Nee nee, dat was niet vergelijkbaar.

En ik vond het lief en was blij met het compliment en het is ook waar wat ze zei en het kwam uit de grond van haar hart.
Maar.
Het zat niet lekker.
Ik liep verdrietig weg en begreep niet goed waarom.

Ik had de grootste moeite mezelf naar de fysio te slepen later de middag.
Moe. Pijn. Beu. Geen zin meer.
Maar ik deed het weer en ik stond er met een lach.
Ik kom van ver, ja ja, en ik blijf knokken.

Ik kan het verhaaltje wel uitkotsen.
Pijn of geen pijn.

Voordat ik kanker kreeg, voordat ik het ongeluk kreeg, was ik nog wel eens wat anders.
Dan had ik een goede smaak in kleding.
Och, slecht voorbeeld. Excuus.
Toen was ik een goede collega en deed ik het goed op werk.
Toen had ik humor als ik het over thuis had.
Toen genoot men van mijn passie over lopen.
Toen was ik een nerd, een moeder, een vrouw.
Toen was ik een vriendin.
Toen was ik de vrouw die zo onevenredig uit de bocht kon vliegen.
Die #ikrukhaarhoofderaf riep over de juffen.

Nu ben ik iemand met die retegoeie instelling met al die tegenslag.
En bijna niet meer dan dat.

Ik ben 1 tint Repel momenteel.
Ik kan oh zo knap knokken.
Ik liep verdrietig weg vanmiddag omdat ik ooit 50 tinten Repel was.
En voor mijn gevoel nog steeds ben.

Advertenties

21 thoughts on “Laagjes afpellen “to the max”

  1. Ik heb gisteren heus meer dan 1 tint gezien hoor! Staan je goed, al die kleurtjes! Maar die ene die maar weinig mensen gegeven is om hem zo mooi te kunnen combineren, die valt nogal op. En dus geven we daar graag complimenten over.
    Maar nogmaals: ik vind jou hele kleurenpalet prachtig!

  2. Beste Lieve Repel,
    Ik lees altijd alleen stilletjes mee….waarom?
    Omdat jij in elk blogje altijd wel iets schrijft wat ik mij ontroerd, herkenning of looppassie voel.
    Zelfs ondanks de brok in mijn keel tijdens de diagnose of ongeluk reageerde ik nooit.
    Maar dit blogje grijpt mij zo aan, dit schrijf je zo goed, duidelijk en zo’n EYEOPENER dat ik nu wel MOET reageren.
    Je bent alles en een nummer 1 in heel veel dingen.
    Je bent een kanjer……….
    Gewoon omdat je altijd jezelf bent.

  3. Ooit komen al de andere tinten weer tevoorschijn voor andere mensen. Nu zijn ze gewoon zo onder de indruk en tja, geef ze eens ongelijk. Hoe je je door het verleden heen geknokt hebt, zal je je ook hierdoor knokken. En zal iedereen weer zien (en je complimenten met) dat je niet slechts die ene karaktereigenschap hebt, maar nog zoooveel anderen!

  4. Ik weet precies wat je bedoelt, erg verdrietig. Ooit werd tegen mij en over mij gezegd dat ik en ‘charismatische persoonlijkheid’ ben. Vast als compliment bedoeld hoor, daar niet van, maar dan lijkt het net alsof het mij komt aangevlogen, of i er zelf niets voor hoef te doen, meer nog: of ik er zelf niets aan kan doen dat dingen mij lukken, dat ik bevlogenheid kan overbrengen. Als het herfst is, vallen de rode en gouden bomen erg op. Toch is er ook nog groen en blauw, maar dat zie je even niet. Dat treedt even niet op de voorgrond. Zoiets moet je je bij jou ook voorstellen.

  5. Herkenbaar! Zo krijg ik regelmatig te horen dat mijn leven wel zwaar zal zijn en dat ik dan (verbaas) zo leuk en sociaal overkom, je hebt zoveel humor en dat ik zo goed mijn talen beheers. Als ik dan vraag of ze mijn vriendin willen zijn, zijn ze pleite …. een drankje halen en het komt er nooit van. Van dat kopje koffie of thee.
    Bij mij zien ze het ‘gewoon’ niet zitten met mijn eehhh, ‘geschiedenis’ … En zo leid ik een vriendinnenloos bestaan sindsdien.

  6. 1 tint Repel, mijn reet: dan in ieder geval 2 tinten, de knokker en de zelfmedelijden die je die middag had. en ik weet niet wat al die andere heb getypt (dat lees ik zelden, je hebt altijd zo veel reacties) maar je bent 51 tinten Repel, de 50 die je al was en die ene die je door deze ervaring geworden bent. Pel jij maar laagjes, plak ik ze er weer op: 1,2,3,4,5,6,7,8,910,11,12,13,14,15,16,17,18,19,20,21,22,23….dik wordt het hé????? 24,25,26,27,28,29,30,31,32,33,34,35,36,37….ja ik ga het echt volmaken, ik lijk wel gek……38,39,40,41,42,43,44,45,46,47,48,49…….en hoe volt dat, laagjes terugpellen?? 50…..daar ben je dan en dan plus 1……..51………zo! Dat ben jij. (lig je al in een deuk? Ja? Mooi zo!) :-))

  7. o ja en dan denk je: 52 toch..????.nee die laat ik weg, die is van the spur of the moment….die is niet jou, dat is geen Repeltint….. *grijns* (en sorry voor de typefouten enzo….mobiel en zo’n reactie gaan typen …..da’s pas sneu……..) hahahaha. XX

  8. raar is dat hè… iedereen wil je toch weer in een hokje plaatsen.. en juist dat hokje waar ze je nu in zetten is zo beklemmend en beperkend… je knokt niet alleen tegen alles, maar ook tegen d de muren van die kooi.. ergens bovenin zit een daklichtje… maar daar ben je hoewel dichtbij toch veraf…door alle goedbedoelde meeleven en o wat ergs…
    ik snap je zo goed repelkind.. zo goed…..

  9. Per mail reageerde mijn moeder:

    Door de complimenten teruggeduwd in de hoek waar je net zo, met heel veel hard werken, bent uit gekropen……
    Op weg om terug te veroveren wat was afgepikt.

    Tuurlijk ben je nog steeds zo veelkleurig als de regenboog met alle nuances die je maar kunt verzinnen.
    Met 50 redden we het niet met jou, maak er maar minstens 100 van!
    Liefs M.O. (en ook o.o. voor de kenners)

    • Moeders weten het altijd het beste te verwoorden. ‘k ga er lekker niks aan toevoegen. Oh ja, toch wel. Wat ik tegen mijn eigen kind zei, toen die verdrietig werd door een ‘compliment’: laat jij je definiëren door 1 persoon?! (maar dan met taalgebruik voor een 8-jarige he 😉 Je bent zoveel meer dan dat.

  10. Hi Repel,

    Je bent die jurk die je nu draagt zo zat, je hebt hem al veel te lang aan en hij moet nog een tijdje mee ook. Je denkt dat de jurk niet meer mooi is en dat de vlekken die erop gekomen zijn opvallen, net zoals die reparatie bij de zoom. Zelfs de snit bevalt je niet meer en toch ga je weer in die jurk want je hebt niets anders. Gelukkig passen je killerheels er goed bij. Als je op ‘je feestje’ komt is iedereen gewoon erg blij dat je er bent, zelfs over de jurk maakt iemand nog een complimentje….. gelukkig ben ik toch gegaan denk je… vees te gezellig hier.

    Warme groeten,

    Dorothé

  11. Ik sluit me aan bij Kitty. Die tinten, 50 of meer, die zijn er nog. Alleen zijn mensen nu eenmaal geneigd het “most obvious” te zien en daarop te reageren. Anders slaan bij de mensch de alarmbellen af en daar krijgt men tinitus van. Of hoofdpijn. Of een slecht geweten, of wat-dan-ook. Dus reageert men op de meest zichtbare tint. Die andere verbleken in de ogen van de aanschouwer, niet in het lichaam en de geest van de persoon in kwestie. Trust me…of kijk even in de spiegel van de kapper…. 😉

  12. Ik ben er vrij zeker van dat je minstens 50 tinten hebt. Alleen komen de laatste 2 jaar 2 tinten heel erg naar voren. Betekent niet dat die andere 48 er niet zijn, die zijn er nog steeds en straks als je fysiek weer wat meer in evenwicht bent worden ze vanzelf weer meer zichtbaar voor ons. En gelukkig ben ik dat ik al zoveel tinten bij je mocht ontdekken!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s