Brief aan mijn zoon

Je belt ons om half elf ’s avonds op om te vertellen dat je jongste broertje ziek is geworden tijdens de logeerpartij.
Pas later begrijp ik dat opa en oma niet wilden bellen, maar dat jij erop stond omdat je je zorgen maakte.
De volgende ochtend bel je al om half tien om te informeren naar je broertje.

Bij de verjaardag van je beste vriend ga je mee buiten spelen met hem en zijn twee vriendjes uit de buurt, ook al mag je die jongens niet.
Je doet het voor je vriend.
Maar als die jongens eieren willen kopen en die naar binnen willen gooien bij mensen die de deur voor ze opendoen haak je af.
Je gaat niet mee, je gaat buiten op een bankje zitten.
Als jullie gezamenlijk naar binnen komen verraad je ze niet in de kamer vol visite.
Je vertelt het ons later.
Wat jouw vriend siert is dat hij het later opbiecht aan zijn moeder.
Je kiest mooie vrienden.

Als je op school je mediakring presentatie hebt, doe je hem zonder de juf te informeren dat je vreselijke hoofdpijn hebt.
Dat ik je in de lunchpauze besluit je ziek te melden op school en dat jij je afvraagt of je geen aansteller bent.

Ik ben trots op het feit dat jij mijn zoon bent.
Ik ben trots op het feit dat ik jouw moeder ben.
En nu wordt het tijd dat je gaat puberen, stout gaat doen.
Word eens brutaal!
Laat je spullen eens slingeren!
Oh wacht, dat doe je dan weer wel.
Het is de hoogste tijd dat je weer kind wordt zonder zorgen.
Zonder een overmaat aan verantwoordelijkheidsgevoel.
Is dat het gevolg van de laatste twee jaar?
Of zou je onbezorgd ook zo bijzonder zijn geweest?
Ga heen en ga lekker bijna 12 zijn.

Advertenties

12 thoughts on “Brief aan mijn zoon

  1. Lieve Repel,
    Je zoon is een prachtmens. Die moet je niet willen veranderen. Niks meer aan doen zou ik zeggen. Sommige mensen zijn gewoon zo en kunnen een voorbeeld en inspiratie zijn voor anderen. Net zo goed als wanneer je een onrustig, ADHD, autistisch of slechthorend kind krijgt, alt het je niet te verwijten. Door goede opvoeding kunnen ze het beste uit zichzelf halen. Door jouw opvoeding (en die van Edwin natuurlijk) haalt hij het beste uit zichzelf. Natuurlijk mag hij genieten, maar volgens mij doet hij dat ook. Ik denk dat hij in alle omstandigheden zo geweest was als hij nu is, maar dat je door een andere (minder integere)opvoeding hem wel onzeker en angstig had kunnen krijgen. Geniet er van. Er komt heus een moment dat hij beslissingen neemt waar jij niet blij van wordt. Zo gat het nu eenmaal wel meestal. Eerst voeden de ouders het kind op en dan voedt de jongeling de ouder op…. Liefs van mij, skypen we nog een keer?

  2. Hi Repel,

    Is er geen ‘wreck this journal’ for pubers o.i.d. is het eerste wat in mij opkomt. Maar als ik erover nadenk … de appel valt niet ver van de boom. Ik denk daarom dat zijn gedrag authentiek is en dat je je geen zorgen hoeft te maken over je kanjer.

  3. De laatste keer dat ik hem zag en sprak was bijna drie jaar geleden. Toen was hij al zo verantwoordelijk. Je weet hoe ik onder de indruk was van hem toen. Hij was, is en blijft mooi en bijzonder. ’t Is een bijzonder kind en dat is ie. 🙂

  4. Ach lieve jij, het is alsof ik lees over mijn oudste, maar dan in de mannelijke vorm al heeft zij dan de afgelopen twee jaar niet de heftige zaken mee moeten maken die jouw jongens wel mee hebben moeten maken. Het is een genot om zulke lieve kinderen te mogen hebben, maar ook dát brengt zorgen met zich mee. Ik maak(te) me vaak druk of J wel bestand is de grote boze buitenwereld tegemoet te treden, maar ik merk nu dat ze sterker en stoerder is dan ik had verwacht.
    Jouw spelmaker en onze J zijn ergens al oude zielen in een jonge verpakking. Je zou ze zo graag een onbezorgde jeugd gunnen, maar dat lukt niet helemaal. Omdat ze zijn zoals ze zijn: sociaal, bezorgd, gevoelig, lief, mooi. Ik geloof wel dat de spelmaker goed in zijn vel zit en daar zijn jij en de bevelvoerder mede verantwoordelijk voor.
    Gelukkig begint J inmiddels ook een beetje te puberen maar nog steeds is ze een reuze lieve puber. Al zeggen we dat natuurlijk niet tegen haar. Wie weet, raag je je over een jaartje of drie af waar jouw lieve en rustige spelmaker in hemelsnaam gebleven is? 😉

  5. Lieverd, je kind is je kind, daar verander jij niets aan! 😉
    En als dit stukje niet in hem had gezeten, was het er zeker niet uitgekomen.
    Je kind is je kind. Zichzelf. Bijzonder. Precies zoals het goed is…
    Heus!
    Xx

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s