Afscheid van Baasje van Ben

We kijken elkaar aan.
Zij met haar gebruikelijke optimistische blik.
Optimistisch dekt de lading niet.
Oprecht. Open. Verdragend. Open vizier.
Professioneel. Kundig. Analytisch.
En bovenal vriendelijk. En optimistisch.

Ik moet de woorden uitspreken.
Ze heeft me geleid naar dit punt.
Hoe fijn ik het ook vind bij haar te komen.
Hoe vertrouwd ik het ook vind bij haar te komen.
Hoe dierbaar ze me ook is geworden.
En hoe eng ik het ook vind om zonder haar door te gaan met mijn leven.
Maar uitspreken moet ik het.
“Ik geloof dat ik er ben.”
Of woorden van die strekking.

Ik wandelde bij haar binnen na de bestralingen in 2012.
Omdat ik niet kon landen in het leven na kanker.
Toen ik me na kanker geen plek wist in het dagelijkse leven.

En toen ik heel hard op weg was kreeg ik het ongeluk.
Knokken voor leven kreeg een andere dimensie.
Gelukkig had ik nog steeds Baasje van Ben.
En dus bleef ik wat langer hangen bij haar.

En bij Ben.

Hoe grondig de haat voor wachtkamers was tijdens de bestralingen.
hoe grondig Ben die haat heeft doen verpulveren.
Ik had de leukste wachtkamer ter wereld.
Met Ben.

Ik nam vandaag afscheid van Baasje van Ben.
Zij en haar side kick in de wachtkamer hebben me lessen geleerd.
Zij is de grootste reden dat ik er mentaal beter uit ben gekomen.
Zij is de reden dat ik nu wel kan landen in het leven terug.
Ik kreeg de mooiste woorden ooit van haar mee.

Het voelt een beetje alsof een dochter op kamers gaat.
Maar mocht je een keer een zak vuile was hebben,
dan mag je hem altijd komen brengen.

Advertenties

16 thoughts on “Afscheid van Baasje van Ben

  1. Oh wat MOOI van die zak vuile was!!! Klasse van haar, maar ook klasse van jou. Jullie zijn kanjers allebei! Ik heb zulke momenten ook gehad, dat kinderen gevochten hadden om te landen in de wereld van communicatie en we in het proces vrienden waren geworden, of soms hun ouders ook. Dat moet je dan loslaten, het zou niet goed zijn als je dat vast wilt houden. Het is goed zo, maar dat van die vuile was zou ik toch in gedachten houden………

  2. Jij komt er wel. Op eigen benen, zonder inwendige meccano. Met als steuntje in de rug de wetenschap dat je een adres hebt waar je terecht kan met die vuile was. Dat maakt het zelfstandig verder lopen net even een tikkeltje makkelijker. (Al geloof ik voor 1000% dat jij het ook zonder dat steuntje kan; het is gewoon fijn dat het er is.)

    xXx

  3. Wat fijn dat je weer geland bent Repel en wat fijn dat je zo’n goede ‘verkeersleider’ trof om je daarbij te helpen, ook een andere keer nog als het misschien weer moeilijk is. Ik ben blij voor je en met je, want je geeft het door aan anderen die ook hun moeilijkheden hebben.

    Groetjes,

    Dorothé

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s