Mama2.0

Ik weet niet wanneer het gebeurd is.
Maar er was een nacht
dat ik naar bed ging als mama
en opstond als dat spreekwoordelijke zeikwijf.

Spelmaker is keihard de pubertijd in geknald.
Van prepuber naar puber.
Zo maar ineens met een knip van de vingers.

Spelmaker en ik lijken op elkaar.
In onze onhebbelijkheden zowel als in onze onzekerheden.
En we kijken gelijk naar de wereld: we hebben dezelfde ergernissen.
Daarbij is Spelmaker enorm aan mij gehecht.
Niet mama’s kindje, maar wel heel close.
We hebben hadden aan een half woord voldoende.

Dus zet hij zich af tegen mij.
Moet hij zich het meest tegen mij afzetten.
Want pubertijd gaat om losmaken.
En je kan je niet losmaken van je moeder op weg naar volwassenheid zonder haar eerst
de spreekwoordelijke domme koe te hebben gevonden.
Dat is hoe het werkt.

En al helemaal niet als je je moet losmaken van het zorgen maken om die moeder.
Als je de verantwoordelijke oudste bent.
En dus niet eens spreekwoordelijk verantwoordelijk, maar voor het ecchie.
Zorgen vóór die moeder. Taken opnemen van die moeder.
De rollen omgedraaid.
Die twee jaar terwijl je collision course op weg bent naar het losmaken.
Teveel verantwoordelijk.

En omdat we onze onhebbelijkheden en onzekerheden delen,
gaat het hard tegen hard.
Want moeders pubert daarbij in de anti-vorm mee; zij verzet zich tegen het losmaken.
Tegen wil en dank.

Een willekeurige ochtend.
Ik ontplof omdat hij weer eens <vul iets puberigs in> doet of juist niet doet.
Iets dat voor mij ‘een dingetje is’. Steevast.
Ik raas en tier tegen hem en eindig furieus vanwege zijn onverschillig stilzwijgen:
En er kan geeneens een “sorry mama” vanaf?
Op het moment dat hij brutaal en heel rustig laconiek antwoordt “maar ik mag toch niet onderbreken?”
knallen bij mij de stoppen uit mijn oren en ontlaadt zich 4 bar overdruk.

Andere momenten zijn we gekalmeerd en maken we het goed.
Moeten we grinniken om onze domme en onvolwassen ruzies en uitbarstingen.
En hebben we weer aan een half woord voldoende.

En dan zijn er momenten van De Buitencategorie.

Dat je op weg bent naar een weekendje weg met Veronica-top-huppeldepup-aller-tijden op de radio.
Ik achter het stuur, ik hoor nummer 2 aangekondigd worden en ik knal het volume op 34.
Dat hij voor het eerst (Da fuck? Voor het eerst?) Bohemian Rapsody hoort.
En dat hij het nummer vet vindt in plaats van ouderwets wat hij normaal gesproken alles vindt wat ik luister.
Dat we een kwartier napraten over Bohemian Rapsody.
Ik was erbij toen hij Bohemian Rapsody op waarde schatte.

Dat hij me overhaalt om in de Freefall te gaan.
Hij wil met mij, hij wil degene zijn die me overhaalt.
Dat ik alle achtbanen durf, maar dit niet.
Daarom.
Hij is de enige die me kan overhalen.
Dat de Bevelvoerder mij achteraf met de slappe lach van de zenuwen op de plaat zet.

Dat ik ’s avonds vraag aan Spelmaker: gaan we morgen nog een keer?
En dat hij dan toegeeft dat hij niet meer durft.

Dat er dan een plasje Repel naast de bank ligt.

En morgen, of overmorgen knallen we weer. To the maxx.

Ik heb maar 1 wens voor de pubertijd:
Af en toe een moment.
En heel heel af en toe,
als het erom gaat,
een moment van de buitencategorie.

20131214-215349.jpg

Advertenties

11 thoughts on “Mama2.0

  1. Mooi Repel, dat los laten en groeien…. pfff Er zullen nog knallers komen ,dat weet jij ook.Maar ook die momenten dat je smelt. Koester alles…de gouden momenten en de keren dat je hem achter het behang kan plakken . Het is nl zo boeiend . Eigenlijk kan je vanaf nu alleen maar kijken wat jullie opvoeding heeft gedaan .
    Geniet lekker dit weekend
    liefs leni

  2. Oh god meid, wij zaten vandaag in de auto en hadden het met pink Floyd’s shine on you crazy diamond. Ook van de top zoveel. Toevallig weer. Mijn puber heeft de ergste jaren al gehad tussen haar 4 en 12e en is nu eigenlijk poeslief. Misschien zijn die andere twee ook wel heel makkelijk en is dit het meest lastige exemplaar😀 fijn weekend nog XX

  3. Oh wat een HEERLIJK logje! Dat losmaken, juist van degene waar je zoveel op lijkt! Mijn zoon werd getest toen hij negen was en toen zei die psycholoog dat hij met mij zou gaan botsen in zijn pubertijd, dat hij zich heel erg tegen mij zou gaan afzetten, omdat hij de mannelijke variant moest vinden van mijn karakter en geen kopie van mij kon worden. Ik geloofde hem niet! We hadden zo’n verschrikkelijk goede band. Hij vertelde me ALLES!. Maar hij heeft dubbel en dwars gelijk gekregen zeg!
    De momenten van de buitencategorie, die gaan je erdoor slepen, die ga je onthouden. Over een jaar of vijf is het alweer over joh! (met hem dan…..)

  4. oeh zo vreselijk herkenbaar. Geen idee wanneer dat kleine jongetje, puber is geworden. Mijn oudste dochter gaat er overigens in rap tempo achteraan. Prachtig om ze te zien opgroeien maar soms gaat het toch wel heel erg snel. Volgend jaar brugklas iiiiiiiiieks (maar ook weer erg leuk)

  5. Hoi Repel,

    Het kan heel hard knallen en de teleurstellingen kunnen immens zijn, maar ik ben blij dat ik nog altijd mijn kinderen heb kunnen zeggen …. er is veel meer dat ons bindt dan dat ons scheidt…. en laatst las ik … leer kinderen hoe ze moeten denken en niet wat ze moeten denken (Margareth Mead). Prachtig liefdeslogje … you wil survive.

    Groetjes,

    Dorothé

  6. tja meid.. om maar eens een oude uit de kast te halen : “Opvoeden is loslaten” en ik voeg daar steevast aan toe: “Vertrouwen in jullie eigen opvoeding”… maar o wat is dat moeilijk….soms….Jullie doen het, zoals alles, prima.. echt zo als alles, want bekijk alle jaren maar eens van 0 tot nu……en zie wat een mondig mens jullie er van gemaakt hebben…

    Kussssssssssss

  7. Zo herkenbaar Repel. Die van mij is al 16 nu, dus al een aardig endje op weg.
    Gelukkig speelt hij niet altijd voor huisdraakje. Soms is hij gewoon weer zo gezellig als voorheen (in de auto kom ik inderdaad ook tot goede leuke gesprekken) en heel soms komt hij zelfs nog lekker tegen me aan liggen op de bank om zijn hoofd te laten kriebelen.
    Puntje is alleen dat hij nooit iets verteld aan zijn nieuwsgierige moedertje over zijn liefdesleven…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s