Hello darkness my old friend

Ik leef in een mannenwereld.
Qua werk.
Qua thuis ook, trouwens. Maar dat terzijde.

Ik ben gewend te functioneren tussen de mannen.
Ik voel me thuis op professioneel vlak als “mede man”.
Maar stiekem ben ik dat natuurlijk niet.
Ik ben geen man. “Duh”
Ik word niet behandeld als dame. Maar ook niet als man.
Ergens ben ik die “rare man/vrouw” onder hen.

Ik hou van ze, niet professioneel wellicht, maar het is wel zo.

En zij houden van mij.
Jongere zusje en soms moederrol. Met ballen en met kennis.
Point is dat er banden gesmeed zijn tussen ons die hecht zijn.

Een van mijn externe matties waar ik zo van hou heeft kanker gehad.
Ver voor mij.
Daarna is hij van 15 meter in een ravijn gedonderd en had hij een been in allerlei soorten van staal.
We hebben heel veel gesprekken gehad over kanker, wij onderling.
Nog voordat ik besloot met mijn been in een wielkast te gaan hangen.
Gesprekken die alleen lotgenoten kunnen snappen.
Toen ik in het ziekenhuis lag na het ongeluk belde hij me op: en nu moet je stoppen met me na te apen.

Vorig jaar werd ik in rolstoel naar de mammo gerold voor de eerste controle “een jaar na”.
Die controle was surreëel.
Bij een slechte uitslag zou ik werkelijk niet geweten hebben..nee: ik had een slechte uitslag werkelijk niet aangekund.
Over twee nachtjes komt de volgende controle.

Dinsdag. Mammo. Die kamer: Hello Darkness My Old Friend.

Mijn maatje van het ravijn kent de ervaring dat de controle een keer ook niet goed kan uitvallen. Hij is me nog steeds een stapje voor; het stadium “het kwam terug” kent hij wel. Ik (nog) niet.
“Het zal wel goed zijn” telt niet meer.
Mijn maatje zegt mij dat de laatste slechte uitlag jaren geleden is.
Maar elk jaar weer is de jaarlijkse controle hel.

Dankzij hem voel ik me geen idioot.
Hij zei me dat hij elk jaar vanaf een week voor de controle niet meer te genieten is.

Ik ben niet te genieten.

Advertenties

14 thoughts on “Hello darkness my old friend

  1. Hi Repel,

    Je zult je mannetje weer moeten staan dinsdag … jij alleen als vrouw daar in die kamer. Daarvoor en daarna staan velen achter je …mannen én vrouwen… thuis, in je omgeving en virtueel op vele manieren. We denken aan je… meer kunnen we niet… behalve het je laten weten… bij deze… met warme groet,

    Dorothé

  2. Succes dinsdag. Het is elk jaar weer een tenenkrommend en pijnlijk geheel. Enne “het is goed”, houden we gewoon vol. Mocht het toch anders zijn: komt tijd komt raad. Je kunt niet je leven leven met “wat alsen” Al is dat zo verleidelijk soms.

  3. Niet gek. Helemaal niet gek zelfs!
    En het mag. Dat ‘niet-te-genieten-zijn’!
    1000%
    En als de uitslag goed is, mag je 1000% gelukkig zijn!
    Dat ook… Xxx

  4. Succes & sterkte.

    Je blogje raakt me dit keer extra. Wij hadden precies een jaar geleden een diagnose. Vorige maand een controle. Vorige week de uitslag; niet goed. 😥

  5. sterkte.

    hier iedere vier maanden een controle, al bijna 6 jaar. went niet.
    gelukkig is de uitslag er wel altijd binnen een uur. bij jou ook?

  6. Wat een ontzettend mooi stukje over een mooie band met een fijne collega die het snapt! Ook al is het dan een man ;-). Duimen voor een positieve uitslag!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s