10 april 2012-2013-2014

Roerend in mijn kopje cappuccino, wachtend op mijn afspraak, schrijf ik een mail in draft.
Ik moet nadenken over formuleringen en scroll al denkend door mijn inbox op de iPad. Iets met gedachten ordenen.
Er staat niet zoveel in, in die inbox, ik mail niet zoveel vanaf de pad. Voor ik het in de gaten heb ben ik bij 10 april 2013. Een jaar geleden. Grappig, denk ik nog. En dan zie ik een reply mail van mijn vader van die dag.
Dat hij zo blij was met de uitslag van de foto dat ik het been voorzichtig mocht gaan belasten. Langzaam oefenen tot 20 kilo.
Ik roer verder in mijn koud wordende cappuccino en kijk uit het raam. Ik was het bijna vergeten. Maar wat ik zeker weten was vergeten was hoe het voelde, zowel in mijn lijf als in mijn hoofd.
Bij de fysio arriveren met de rolstoel. Met krukken de oefenzaal in. Rudy die een weegschaal neerzet en ik verbeten en met tranen van de pijn mijn been op de weegschaal zetten en druk zetten tot de weegschaal 10 kilo aangeeft. De pijn met geen pen te beschrijven. Maar na 23 dagen morfinepomp in februari was deze pijn een peuleschil. Zo dealde ik ermee, dat was mijn manier. Ik vond mezelf een held met 10 kilo.
Ik laat de herinnering me overdonderen als een tsunami. Djiez…look at me now. Ik keer terug naar de mail. Ik ben er tevreden mee en sla hem op. Ik ben tevreden met mezelf. Look at me now…
Ik ben diep in gedachten verzonken en lees de mail van mijn vader na. Ik zit diep in 10 april 2013 en realiseer me een jaar daarvoor: 10 april 2012 . De eerste bestraling. Vandaag 2 jaar geleden. Exact. Voor de eerste keer in dat apparaat, met geblokkeerde adem door die vreselijke slang in mijn mond, in dat apparaat met die laserstralen op de tatoeagestippen. Het geluid, het gedempte licht, de misselijkheid. De haat voor die plek. Vandaag 2 jaar geleden. Look at me now.
Zo diep in gedachten verzonken dat ik mijn afspraak niet zie aankomen. Ik word letterlijk opgeschrikt.
Just look at me now. Ik schud de herinneringen van me af.
Ik leef nu, 10 april 2014.

Advertenties

12 thoughts on “10 april 2012-2013-2014

  1. herinneringen… je hebt ze en blijven altijd bij je.. gelukkig maar. Want dan kun je vergelijken en vooruit kijken. Je doet het prima meid. je bent een geweldige positieve vrouw. En over 2 jaar denk je vast… hè… al 4 jaar…
    PS.. ik heb mijn 8 april gewoon overgeslagen na nu 6 jaar:)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s