Geen milliseconde spijt van niet geloven in eigen schuld

Ons Winkelcentrum bereik je met een roltrap voor winkelwagens, eerste verdieping.
Wij hoopten met z’n vijven een ijsje te scoren maar alles op de appie na bleek al dicht
dus wij lopen door een verlaten winkelcentrum met een half lege verpakking mini-cornetto’s richting roltrap naar beneden als we hem spotten.

Een hoog bejaarde man met fiets de roltrap op.
Vallend, bijna bovenaan, hopeloos vast bij de laatste “trede”.
Ik prop op de automatische piloot mijn mini-cornetto in mijn mond en help hem staande blijven.
Zijn hulpeloosheid kan nog alle kanten op.
Ik zie vanuit mijn ooghoek dat Bevelvoerder hetzelfde ziet.
Hij heeft geen dienst en kiest de andere noodzakelijke dienst: hij kiest voor de zonen die angstig kijken. Deal, check.
Het kost me alle kracht om de man overeind te krijgen/houden.

Hij blijkt stomdronken. Nee, tegen delerious aan. Als niet verder.

Ik heb hem vast en zijn fiets en praat met hem en probeer te ontdekken waar hij woont.
Bevelvoerder ziet dat ik het red en houdt zich bezig me de jongens die het eng vinden.
Zolang hij dat kan, kan ik de man aan.
We zijn even heel ge-olied.

De man schaamt zich, is dan weer te dronken en dan weer te verbaasd dat hij wordt geholpen. En ik word maar geen wijs waar hij woont.
Iets met nummer 6.
Hij is wel heel ervaren in het stomlazerus zijn, dat heb ik dan wel weer door.
Ik sleur zijn arm om me heen en ondersteun hem en de fiets.
Bevelvoerder ziet dat ik het red en hij dealt de kinderen.

Ik had hem kunnen laten ploeteren.
Ik had hem kunnen laten vallen.
Maar ik heb niet EHBO om de beveiliging van de winkelhof te bellen:
“Joh, kijk nou wat ik hier buiten winkeltijd op de grond zie vallen!”
“Ik raak hem niet aan hoor: hij is dronken!”
Ik heb ooit iemand in dit winkelcentrum gered die een hypo had….dat was best een “kijk mij nou eens EHBO’er zijn”-waardig momentje! Rete trots toen.
Een dronkelap als deze laat je liggen? Dat is minder heldhaftig, zeker om na te vertellen….tot hij morgen niet meer wakker blijkt geworden?
Hij heeft hulp nodig…net als iemand met een gebroken enkel.

Een halve straat verder kan de man niet meer.
De Bevelvoerder en ik kijken elkaar aan, hij maakt afspraken met Spelmaker en de jongste twee en wij brengen samen de man naar hus.

We krijgen hem op zijn fiets en we rijden/rollen hem naar huis.
Zetten zijn fiets op slot.
Halen zijn portemonnee uit zijn fietstas.
En brengen hem naar zijn deur.
300 meter van het winkelcentrum.

Hij blijft maar praten.
Zonder huilen.
Dat hij nog nooit dit heeft meegemaakt.
Nog noot zo’n lieve vrouw (jaja, charmeur zelfs dan nog, och arme).
Hij meent het echter wel en ik geloof helaas serieus wel wat hij daarbij zei:
“nog nooit meegemaakt dat iemand dit voor mij deed”.

Zijn huis is een zooi.
Ik leg zijn portemonne en sleutels bij elkaar op een hopelijk hervindbaar hoekje van de tafel.
Ik ben er niet zeker van: kan ik iemand zo achterlaten?
Ik bel bij thuiskomst de politie.
Weet ik veel. Via hulpinstanties een bekende?
Ik heb naam en toenaam!

Ik word afgeserveerd als een zorgzaam typje.
Ik quote: “zorgzaam typje”
Als ik het niet had gedaan was hij ook wel thuis gekomen, maar dan veel later.
Zeiden ze letterlijk.
Mevrouwtje.
Zorgzaam typje.

Ik vind zorgzaam typje een eretitel.
Maar niet met die intonatie.

Advertenties

16 thoughts on “Geen milliseconde spijt van niet geloven in eigen schuld

  1. Ja, gewoon doen wat jou toevallig toevalt op een moment, dat gebeurt niet vaak. Ik hielp een keer een man die vlak voor mijn neus een epileptisch insult (grand-mal)kreeg, propte een zakdoek tussen zijn kaken en legde mijn jas onder zijn hoofd dat hij zich niet een hersenschudding zou schokken. Iemand anders belde ondertussen 112. Kreeg ik commentaar van iemand dat hij die man weleens met andere mannen’ had gezien, dus dat ik hem maar liever niet aan moest raken.
    Pffff, waar mensen aan denken op zo’n moment! En dat zijn dan dezelfde mensen die jou smalend ‘zorgzaam type’ noem en en ‘mevrouwtje’! De toon waarop het eerste gezegd wordt is misschien beledigend, maar die laatste term is het zeker!..

  2. Wat mooi! En wat fijn dat die “zorgzame typjes” bestaan. En dan nog even over de politie.. Wat als hij bijvoorbeeld van die roltrap was gevallen.. Wat had men dan gezegd? Waarom deden al die omstanders niets? Oftewel: gewoon hulde voor jou!

  3. Bizar, een ander woord heb ik niet voor die reactie. En ik kan het niet helpen dat ik me ook hetzelfde afvraag als ienepien.

    Je zou nog kunnen kijken of er wijkagenten uit Repeldorp twitteren. Dat geeft soms een betere ingang dan de meldkamer. Maar het is treurig dat je zo moet denken om iets te bereiken.

    Ik vind je in ieder geval zeker weten een zorgzaam typje. In de meest complimenteuze variant!

  4. Hee Wendy…. jij hebt geen EHBO….jij BENT EHBO-er
    eentje met het hart op de goede plek…. eentje die doet zoals in dat liedje:
    ‘de wereld is niet mooi… maar jij kunt haar een beetje mooier kleuren …’

    Stuur je blog naar de lokale krant om iets tegen de onverschilligheid van de politie te ondernemen, of laat het iemand anders doen. De instanties zijn eigenlijk nog hulpbehoevender dan de hulpbehoevende die jij hielp.

    Ik doe kleine dingetjes… maar jij hebt een neus voor specials 😉

    Groetjes,

    Dorothé

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s