Facebook vraagt me wat ik aan het doen ben

Wat ben ik aan het doen vraagt Facebook?

Ik heb gewoon een gesprek met mijn 9 jarige over het bestaan van dampkringen van planeten, voorwaarden dat er leven op planeten is, over zwarte gaten, en extra dimensies in relatie tot zwarte gaten. Over het uitdijende heelal en het begrip oneindig.

En hij weet meer dan ik.

Wat mij het meest aangrijpt is zijn gemak in het omarmen van het bestaan van begrippen als oneindig en meer dimensies die zijn 9 jarige lijfje van nog geen 1meter40 aan zou moeten kunnen, hier op dit kleine planeetje ergens draaiend om een nietig sterretje in een nietig melkwegje in het heelal. En dat hij me verrukt aankijkt omdat hij het omvat. Hij ziet kansen in het bestaan van zwarte gaten.

Hij kreeg een onvoldoende voor rekenen van de juf omdat hij de helft niet had ingevuld. Na 3 van de 9 rijtjes in de orde grootte “3+3= ” was hij het zat.

Dat ben ik aan het doen Facebook.

Advertenties

5 thoughts on “Facebook vraagt me wat ik aan het doen ben

  1. Op school heeft hij veel te leren. Hoe je in Godesnaam moet omgaan met vriendjes van je eigen leeftijd die zich afvragen hoe laat sponge bob begint. Hoe je niet gepest moet worden en hoe je niet moet pesten. Hoe je omgaat met een juf die “dommer” is dan jij, maar die wel verstand heeft van lesgeven en gelijk heeft in het feit dat automatiseren best handig is en dat er ergens een reden is dat je echt alle 9 rijtjes moet invullen in plaats van stoppen na 3.

    Onze eettafelgesprekken zijn, hoe zeg ik dat….ja! Home Schooling Repel Style!

    Ik kan zijn brein tevreden houden terwijl de school en juf hem weerbaar maken voor de grote boze wereld.

  2. Oh boy, leerhonger en nog niet het nut van herhaling zien. Dat zijn slechte combinaties. Goede aanpak van je.
    Overigens wist MIJN juf me destijds te vertellen dat ‘het jammer was dat ik alleen foto’s van de ruimte in de nacht had laten zien; de planeten zijn zoveel mooier in het blauwe licht’.
    Ik kan nu nog, na al die jaren, de verlammende verbijstering voelen toen ze mijn uitleg ‘dat kan niet juf, in de ruimte is geen lucht en daardoor lijkt alles zwart’ wegwuifde met dat ik het verkeerd begrepen had.

    Juf mag dan gelijk hebben dat automatiseren nodig is, maar om het kind een onvoldoende te geven vind ik pedagogisch getuigen van zeer weinig inzicht in de wijze waarop je een hoogbegaafd kind kan blijven motiveren mee te doen met de lessen.
    Mijn toenmalige meester was daar destijds simpel in: die zette de stopwatch naast mij en mijn vriendinnetje (eveneens rekenvaardig op zeer jonge leeftijd). Wie het snelst alles af (en goed, uiteraard) heeft. En dan ook álles. Maar voor meesters is competitie geen vies woord. Werkte als een tierelier.
    Niet geschikt voor ieder kind: mijn dochter slaat dood van dat soort tijdsdruk. Die ziet daar de lol niet van in. Mijn zoon weer wel 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s