Collecteren voor dummies

Deze week liep ik voor de tweede keer voor het KWF langs de deuren. Ik heb mijn eigen wijkje; drie straten. Dat kleine straatje waar nooit iemand thuis is behalve op de hoek, die grote straat waar rijke mensen wonen en dat grote appartementencomplex waar je kan zien dat de mensen elk dubbeltje moeten omdraaien. Het is gek, maar ik herken sommige mensen en sommige interieurs en ik verbaas me weer over een aantal zaken. Collecteren is een feest der clichés, daar ben ik nu al achter.

  • Mensen die willen geven lopen naar binnen om hun portemonnee te halen en laten de deur wijd open staan. Blind vertrouwen.
  • Achterdochtige mensen kijken eerst door het raam voor ze open doen, maar bij het zien van de bus van het KWF doen ze steevast open. Blijkbaar zijn sommige goede doelen goeder dan andere goede doelen.
  • In de “arme” flat doet het gros van de mensen de deur niet eens open. Ze turen zelfs niet door het raam.
  • In de “arme” flat hebben de mensen de dikste sloten en de grootste anti-inbraak beveiligingen. Het contrast met het jaren zeventig deurslot op de rijke huizen is schril.

Twee dingen bleven me deze keer bij, over schril contrast gesproken.
In het appartementencomplex bel ik aan bij een huis waarvan ik sinds vorig jaar weet dat het schoolvriendje van Draakje er woont. Destijds schrokken we toen de deur open ging  en we beiden een bekend gezicht zagen en was het voor beiden gênant dat ze nee moesten zeggen. Nu kwam hij aangelopen en hij zei verontschuldigend dat ze deze week erg krap zaten en dat ze geen geld hadden. Het was voor geen van beiden meer gênant, maar het was een neus op de feiten momentje.
In het rijke rijtje bel ik aan en een enigszins bekakte meneer met een “golf meets rotary”-outfit doet open. Hij heeft een glas wijn in de hand en zijn bekakt klinkt ook enigszins aangeschoten. Uiteraard (op z’n Wassenaars uitgesproken) heeft hij wat over voor de KWF. Hij loopt naar binnen en de deur blijft wagenwijd open. Ik zie een eettafel met allemaal enigszins bekakte mannen in een “golf meets rotary”-outfit en heel veel lege flessen wijn en heel veel half volle glazen. Ze zijn zeker weten half vol voor deze mensen. De enigszins aangeschoten bekakte meneer komt naar de deur en zegt met een enigszins dubbele tong “Ik geef je maar papier, anders wordt die bus zo zwaar om te dragen.” En hij stopt een tientje in de bus.

Advertenties

7 thoughts on “Collecteren voor dummies

  1. Heerlijke bespiegelingen….. Ik heb ooit 100 jaar geleden(op middelbare school) een krantenwijk gehad. Toen moest je nog 1x per week geld ophalen voor de krant. Ook veel geleerd toen over de menselijke natuur in verband met geld….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s