“Mevrouw, het is kerst”, zei de loodgieter

Wat vooraf ging….op zaterdag 24 december zette ik op facebook:

“So, according to the emergency plumber, if I hadn’t been at home at the exact moment that I was, or exactly in the bathroom at that exact moment for that matter, my laminate flooring would have been floating along with all of my new furniture. And so would have been the furniture of my downstairs neighbours.
I heard drip, and then another drip and then drippetydrip and then drippetydrippetydrippetydrip and then I decided to turn off the main water supply.
Best 350 euros I have spend during my moving over to my new place.
Sometimes you have to be a little lucky in life.”

En toen kwam eerste kerstdag. Ik zit met mijn jongens aan het kerstdiner aan mijn gloednieuwe gourmetset. De jongens bakken een end weg en we zijn blij. We zijn bijna klaar als ik de keukenkraan zie druppen. Nee, oh nee. Ik draai hem dichter en de kraan gaat alleen maar harder druppen. Ik draai er iets van af en weer op en doe iets onprofessioneels met een rubbertje maar er gebeurt niks. Het kreng blijft druppen. Zomaar ineens, toen ik erbij stond. hoeveel kranen zijn er nog in het huis? Druppetiedrup.

Ineens ben ik al mijn stoer kwijt. Ik bel de loodgieter die ik onder de speed dial heb gezet en ik hoef niet eens het hulpeloze mevrouwtje te spelen, op dat moment ben ik het ook. Ik ben moe en de afgelopen maanden waren, hoe zeg je dat, bewogen, to say the least, en ik wil geen lekkende kraan op eerste kerstdag. Iets met weinig reserves…niet mentaal en financieel al helemaal niet. Als de 24e al duur was, wat gaat eerste kerstdag dan kosten?

De loodgieter zit aan het kerstdiner maar belooft er binnen een uur te zijn. Ik voel me bezwaard maar ik kan niet tot de 27e wachten met een lekkage. Een uurtje later staat hij inderdaad voor de deur. Op z’n kerstbest. Poep-chique. Een heel andere man dan degene die de dag ervoor op de stoep stond. “Heb je ooit zo’n loodgieter gezien?”, zegt hij lachend. Hij loopt mee naar de keuken en kijkt naar de boiler en de kraan en zegt: “Mevrouw, dit is een boilerkraan.” Ik vrees het ergste, ik vrees dat hij zijn zin gaat afmaken met “en die is niet te repareren”, of “we moeten nu het hele flatgebouw evacueren”. Maar hij zegt: “Dit hoort. Als de boiler verwarmt, gaat de kraan druppen om de overdruk kwijt te raken. Ik sta met mijn mond vol tanden. Mijn onderkaak ligt op de grond. En ik voel me oer- en oerstom.

“Je vrouw moet me haten”, kan ik alleen nog uitbrengen. “Mevrouw, ik zou er voor niemand uit zijn gegaan maar voor jou deed ik dat. Geef me een bak koffie en dan ga ik lekker naar huis.” Opnieuw springen de tranen in mijn ogen. “Mevrouw, het is kerst.”, zegt hij opnieuw lachend.

 

Advertenties

8 thoughts on ““Mevrouw, het is kerst”, zei de loodgieter

  1. Op Twitter zag ik je bericht en keek uit naar het vervolg in hoop op een goede afloop en ook om te weten wat een passende reactie zou zijn.

    Na je ontknopingsblog smile ik van oor tot oor. Wat heerlijk dat dingen zomaar goed zijn en dat er zulke toppers monteur zijn.

    Kerstgroetjes,

    Dorothé

  2. Heerlijk zo’n loodgieter, ik zie hem al voor me in zijn chique outfit. Gelukkig dat hij niet op zijn rug in je keukenkastje moest zijn. Dat had ik laatst met een lekkende kraan, daar moest dan ook een nieuwe kraan komen.
    In je vorige log lees ik dat jullie niet meer bij elkaar zijn, maar gelukkig kunnen jullie wel goed samen door één deur, dat lees je wel eens anders. Beter ook voor de jongens lijkt me.
    Fijne dag gewenst.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s