Over wit kort haar

Ik zit bij de bedrijfsarts omdat ik door mijn hoeven ben gezakt. Ik kijk naar zijn bekende gezicht. Zo’n olijke man om te zien dat je niet verwacht dat hij zoveel in huis heeft. Of juist wel. Anyway. Ik had hem eerder deze week overstuur gebeld vanaf kantoor en hij had mijn agenda gevonden om de afspraak te maken dus ik nam aan dat hij wist wie hij voor zich had.

Maar hij is uiterst formeel en kijkt naar zijn scherm en laat het me zelfs zien: “Nou, ik zie een uiterst blanco medisch verleden.” Ondanks mezelf schiet ik in de lach en ik schiet in mijn cynische “ik voer een toneelstukje op want daar ben ik beter in dan emoties”.

“Serieus? Ik heb hier toch héél wat keertjes gezeten met jou, wat zeg ik, ik rolde hier meestal naar binnen! Misschien herken je me beter met een rolstoel!” En ik doe met gebaren alsof ik in een rolstoel beweeg. Ik lach erbij alsof ik een grap maak maar ik vind het qudt. Daar vloog mijn dunne vertrouwen uit het raam. Ik weet dat hij er nog niet was met kanker maar ik weet ook dat hij weet dat het niet zo lang voor het ongeluk was. Hoezo, blanco medisch verleden? Moet ik hem nu echt, echt alles, álles, a.l.l.e.s. gaan uitleggen? Het liefst was ik weggelopen. Zoveel gesprekken met hem en nul is blijven hangen. Ik ben tot de tanden gewapend. Slecht intro als je aan probeert te geven dat je het niet meer trekt.

Hij kijkt me opnieuw aan. “Oh, Wendy C., je heet toch C?” Ik kijk hem aan: “Nou nee, dus niet meer en dat is een van de redenen dat ik je belde.” Hij kent mijn voormalige (getrouwde) naam dus blijkbaar wel op afroep. Van de duizenden patiënten die hij heeft. “Ja maar”, vervolgt hij, “je had ook kort wit haar en niet dit.”  En hij wijst naar mijn haar dat alweer redelijk lang is geworden.

Needless to say hadden we daarna een goed gesprek. Met tranen. De man met het olijkste uiterlijk had het beste advies. Nu alles uit handen laten vallen. Alles. Je hangt aan de rand van de cliff en je moet loslaten. Alles. Als je nu niet loslaat kom je hier over een paar weken nog steeds hangend aan de cliff en hebben we alleen maar tijd verloren. En loslaten is niet alleen werk he, niemand zakt alleen door werk door zijn hoeven.

Ga ik morgen nog dan wel die afspraak door laten gaan? Die is toch best heul heul belangrijk! En de telefoon mee dit weekend? Er waren toch best wel dingen die speelden.
Ik besloot Arthur te vertrouwen. Los. Los. Weg. niet alleen de afspraken werktechnisch. Ook de rest.

Vandaag met de jongens vertel ik hen op mijn manier dat ik naar huis ben gestuurd door werk. En ze snappen het. Volwassen worden betekent niet dat je het allemaal zomaar kan, alles.

 

Advertenties

10 thoughts on “Over wit kort haar

  1. Niet alles kan, dat is zeker zo. En er is er nog eentje hè; niet alles moet. Hoewel… één ding wel, en dat is goed voor jezelf zorgen…waar je nu mee bent begonnen (en ook dat is super stoer!).
    Dikke knuffel xx

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s