De rugzak van Anne

Na een etmaal uithuizig kijk ik naar mijn post en ik kijk naar het nieuws.
De post. Jodiumtabletten krijg ik binnenkort thuis gezonden. Of ik mijn post in de gaten wil houden. In case of nucleair ongeval. I roll my eyes al is er niemand om het te aanschouwen.
Ik kijk naar het nieuws. Rugzak Anne mogelijk gevonden. Ik snap het taalgebruik, maar de kans dat exact eenzelfde verlaten rugzak op een plek als die toevallig oppopt (samen met een mogelijke fiets en een inmiddels bewezen jas) en niet van Anne is, is een leuke om uit te rekenen. Er zijn tegelijkertijd om slechter berekeningen mensen onschuldig veroordeeld, aan de andere kant. Mensen zijn slecht in het correct uitrekenen van kansen. En nog slechter in het inschatten ervan. Enfin, zo dwalen mijn gedachten.
Tijn is ondertussen in het donker naar het huis van zijn vader gefietst om speelgoed te halen. Ik verwacht meer dan een selfie van hem: al is het maar een kilometer, ik wil horen hoe laat hij vertrekt van dat lege donkere huis op weg naar hier.
Jodiumtabletten? Nucleair ongeval? Rugzak mogelijk van Anne?
Ik weet dat mensen slecht zijn in het inschatten van risico’s, nog slechter dan het inschatten van kansen maar ik heb mijn rekensommetje al gemaakt. Professionele achtergrond of moederachtergrond of niet.
Tijn is thuis met een diepe puberzucht vanwege die (hij rolde vast ook met zijn ogen) overbezorgde moeder. Maar ik ben godzijdank niet de moeder van Anne.
Enfin, zo dwalen mijn gedachten.
Advertenties

2 thoughts on “De rugzak van Anne

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s